De tuin

Op 4 en 5 mei was het niet alleen gedenken feest vieen, maar werd er ook hard gewekrt in onze tuin.

Zowel in de achtertuin als in de voortuin heeft Jaco Koster een hoop werk verzet. De achtertuin werd beplant met grondbedekkers, solitaire planten en een boom.

In de voortuin hebben we er mooi zitje bij onder een linde. Ook plantte Jaco leilindes aan beide kanten van de voortuin. Samen met de beukenhaag zorgen deze voor de nodige beschutting. De haag staat al sinds vorige jaar herfst en groeit al lekker.

Verderkwamen er in de voortuin bolcaltapa's, stamroosjes, lavendel, en nog veel meer klein spul dat groeit en bloeit.

Hieronder enkele impressies.

Dag 2008

Op minder dan 24 uur voor het einde van 2008 is het tijd om nog een keer om te kijken naar het afgelopen jaar.

Het was een bewogen jaar, dat is zeker. Elke maand gebeurde er wel wat. Een overzicht in maanden:

Januari:
Verjaardagscadeau

Februari:
Week 3 / Training 1

Maart:
't is dat het moet

April:
De oplevering

Mei:
Liefde

Juni:
Er op, er af

Juli:
Inpakken en... uitpakken

Augustus:
!!!!Kampioenen!!!!

September:
Ivar 1 jaar

Oktober:
Amy MacDonald in de Melkweg: A wish for something more

November:
Dino

December:
Afscheid

Platte TV

Vanmiddag was het nou typisch weer voor een binnenklusje. En dus hebben we de nieuwe tv opgehangen aan de muur.

De oude Sony beeldbuis is vervangen door een modern 42 inch platte plasma scherm van Panasonic.

En dat kijkt wel even wat mooier!

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand....

De spiegel voor de badkamer was eindelijk binnen. En sinds vanochtend hangt hij dan ook op zijn plek.

Niet meer bukken bij het scheren, lenzen uit doen, wassen etcetera. Fijn!

Uit eten

Twee en een halve maand hebben we met z'n viertjes bij Joost en Olga gewoond. En dat was nog niet alles. Joost en Olga hebben ook heel veel geholpen met het klussen in het huis en alles wat daar voor nodig was.

Een bedankje kon natuurlijk niet uitblijven.

Gisterenavond was het dan zo ver. In een mooi en sfeervol restaurant, modern ingericht aan de rand van Bergen op Zoom hebben we met z'n viertjes heerlijk gegeten. Natuurlijk "was dat niet nodig"en "hoefde dat allemaal niet". Maar toen Joost en Olga eenmaal lekker zaten te eten, was het toch wel heel erg fijn, dat we dit aanboden.

De kolonisten

Gisterenavond met De Lange, Der Chef und Die Sekretärin hebben we weer twee potjes Kolonisten van Catan gespeeld. Daan probeerde tot half elf mee te doen, maar viel toen toch op de bank in slaap.

Het was weer een erg gezellig avond. De Lange had ookhet nieuwe huis nog niet gezien, dus een rondje hebben we ook nog gedaan.

Verwarming

Onder onze stenen vloer ligt al een tijdje een mooie verwarming, maar tot op de dag van vandaag is id nog niet in gebruik.

Een van de dingen die we nog graag wilden aanbrengen, is de temperatuur afhankelijke regeling. Daarvoor moesten we wel het dak op, daarvoor was het dan weer handig dat er een beetje stabiel op een ladder kon worden geklommen en dus, dat er iets van bestrating in de tuin lag. Aan die voorwaarden was voldaan en dus konden Joost en ik zaterdag dan eindelijk de temperatuurmeter buiten aanbrengen.

Dat is op zich niet zo'n grote klus, maar het vinden van een nette weg door het dak en door de dakgoot van binnen naar buiten vergde meer tijd.

Uiteindelijk ia het allemaal gelukt en hebben we nu (bijna) een werkende verwarming. De laatste stap is het software matig inregelen van het hele systeem en dat komt de komende week!

Traptreden

Vlak voor de verhuizing hebben we dertig aluminium traptreden op de twee trappen in ons huis gelegd. Twee daarvan bleken afwijkend te zijn. Dus ben ik toendertijd al terug gegeaan richting de bouwmarkt.

Die kon helaas geen nieuwe bestellen bij de leverancier, omdat deze met de productie van dit type gestopt waren. Toen heeft de bouwmarkt een verzoek naar alle andere collega bouwmarkten gedaan of ze nog twee van dit type traptreden hadden liggen.

Na een week was er toen niets binnen en heb ik dus maar de twee afwijkende gemonteerd.

Donderdadmiddag belde de bouwmarkt. Er zijn twee traptreden voor u binnengekomen. Ruim twee maanden later. Erg netjes! Vandaag heb ik ze opgehaald en natuurlijk gelijk gemonteerd.

De tuin in wording

De bestrating voor en achter is bijna klaar.

De foto's....

De tuinman

Vandaag is de tuinman begonnen met het aanleggen van de tuin. En dat gaat erg voorspoedig met het droge weer vandaag hier in Zeeland.

De voortuin is al afgegraven en op de oprit zijn de opsluitbanden geplaatst en is al puin en zand gestort.

(foto's volgen)

Eetclub 1.0

Vandaag was de eerste editie van de eetclub. Dus waren familie De Rooij (Ronald, Wendy, Joep, Lola en Guust) samen met Jeroen naar Oud Vossemeer gekomen om lekker te komen eten.

Om de rest van de week in huize De Rooij ook gladjes te laten verlopen, was voor de eerste editie van de eetclub geen diner, maar een lunch gepland. We hebben natuurlijk ook het huis laten zien en ook nog gezellig zitten kletsen.

Om nou alleen een boterham met pindakaas te serveren, dat vonden we een beetje magertjes. Dus hadden we bedacht om pizza te maken. De kinderen vonden het prachtig om te maken en hebben zich ook verder kostelijk met elkaar vermaakt.

Het eten van de pizza was ook een feest en samen met een paar broodjes met vis was het meer dan voldoende.

De eerste editie van de eetclub was dus erg geslaagd. De tweede editie staat gelukkig al gepland.

Overdracht

Morgen is het dan zo ver. Dan is de tijd van huisjesmelker Freek voorbij.

Ons huis in De Meern gaan we overdragen aan de nieuwe eigenaren. Na het noodweer van het afgelopen weekend staat het huisje er gewoon nog. Dus kan de overdracht gewoon doorgaan.

Het was een mooi en fijn huis om in te wonen; met hele mooie, leuke, gekke en fijne herinneringen. Te veel om allemaal op te noemen.

Maar als ik na een paar maanden klussen en een paar weken wonen kijk naar ons nieuwe huis dan weet ik zeker dat ook in dit huis al weer mooie, leuke, gekke en fijne herinneringen opgebouwd gaan worden. Sterker nog, daar zijn we al aan begonnen tijdens het klussen.

De kleine klusjes

De grote klussen in ons huis zijn dan wel afgesloten. Kleine klusjes zijn er nog genoeg te doen.

Bijvoorbeeld de 'mooie' gloeilampbolletjes vervangen door de lampen die we netjes mee hebben genomen uit De Meern. De meeste daarvan heb ik vandaag opgehangen.

Ons nieuwe huis heeft alleen meer lichtpunten en dus moeten er ook nog een paar nieuwe lampen gekocht worden. Dat staat voor komende week op de planning.

Verder heeft Jelmer vanmiddag nog een flinke slag gemaakt met de plintjes van het laminaat en dus begint het huis nu echt op orde te raken.

De keuken anekdote

Maandag 26 mei startte de montage van onze keuken in Oud Vossemeer. Afgelopen zaterdag, 19 juli, was het dan eindelijk zo ver. De hele keuken was af.

De keukenleverancier had drie dagen door 1 monteur uitgetrokken om bij ons de keuken te monteren. Maar Arie - zo heette onze monteur - was na anderhalve dag al klaar. Niet dat de keuken na anderhalve dag al af was.... Nee dat zeker niet.

De gebreken na anderhalve dag monteren waren:

• de verkeerde spoelbak bleek te zijn geleverd en dus
• een verkeerd gat in ons granieten aanrechtblad
• en geen werkende vaatwasmachine, omdat er dus ook geen afvoer was.
• de veegplinten onder de keukenkasten waren niet geleverd
• de granieten plinten boven het aanrechtblad ontbraken
• twee andere delen van het aanrechtblad waren beschadigd.

De spoelbak werd een verhaal apart. De nieuwe spoelbak moest 54 cm breed zijn. Dus heeft de leverancier van de aanrechtbladen netjes 54 cm uitgezaagd. Dat bleek precies 1 cm te veel, want de nieuwe maat van deze bakken is slechts 53 cm.

Bovendien vond de leverancier van de aanrechtbladen het niet nodig om ze weer op de kastjes te leggen. Dat was een zaak van de monteur van de keuken, Arie dus. Maar het blad was onbeschadigd in Oud Vossemeer en de plinten boven de delen van het blad die er wel waren, zaten erop.

Nou moest Arie toch nog langskomen om de plinten onder de kastjes te monteren en om een tijdelijke spoelbak te plaatsen. De op maat te maken bak van 54 cm breed was nou eenmaal niet zo snel klaar. Arie had 720 cm plint bij zich en dat was 20 cm te weinig. Duur rekenfoutje van de verkoper, want natuurlijk mocht Arie hier nog een keer voor terugkomen.

Vorige week kwam er opeens vaart in de zaak, leek het. De spoelbak was binnengekomen bij de leverancier van de aanrechtbladen en ze wilden hem graag komen brengen. Dus waren ze afgelopen donderdagochtend weer aanwezig. Nadat ze Vibeke wijs hadden gemaakt dat de spoelbak en de vaatwasser weer waren aangesloten, zijn ze snel weer vertrokken.

Het bleek echter dat de spoelbak niet was aangesloten. Dus toen zaten we eigenlijk weer zonder spoelbak. Dat pikten we niet. En dus kon Arie, eerder dan verwacht, afgelopen zaterdag opnieuw naar Oud Vossemeer rijden. Hij heeft toen de spoelbak aangesloten en de plinten onder de kasten afgemaakt.

Eindelijk.

Maar... het resultaat mag er zijn. We hebben wel de keuken die we graag willen.

Weekendje klussen

Het eerste weekend in ons nieuwe huis stond in het teken van klussen, klussen en nog eens klussen.

Het begon eigenlijk al op vrijdag. Toen heb ik de dragers en de meubelplanken voor op zolder en de garage gehaald. Op vrijdag was het gelukkig niet zo druk als op zaterdag in de bouwmarkt. Dus kon ik snel slagen.

Gisteren ben ik eerst met Inge boodschappen gaan doen. Het was lang geleden dat ik samen met haar alleen boodschappen was gaan doen. Dat was weer ouderwets gezellig, want Inge kan echt genieten van het boodschappen doen.

Daarna begon het klussen echt. De stellage in de garage en op zolder hingen redelijk snel. Dus kon ik 's middags nog op zoek naar een kast voor het gangetje op zolder. Kastruimte was schaars geworden, omdat we de stellingkast op zolder hebben achtergelaten in De Meern. Helaas was de beoogde kast bij de Praxis al uitverkocht.

Na een kleine inventarisatie bleek toch dat IKEA weer eens de beste optie was. En dus reed ik om even voor vijf uur de overvolle parkeerplaats van de Zweedse meubelmaker op. Kennelijk ben ik niet de enige die weet dat ze op zaterdag ook tot 20:00 uur open zijn.

Met een kast voor de zolder en een kast voor de werkkamer + nog een paar accessoires reed ik een uur later weer weg. Veel kijkers, weinig kopers, dus ging alles nog redelijk snel bij IKEA.

's Avonds hebben Vibeke en ik dan de garage en zolder opgeruimd. Klaar voor de zondag.

En vandaag dan...? Vandaag ging ook goed. Het logeerbed op zolder is in elkaar gezet. De kast voor op zolder staat in elkaar. De kapstok hangt. De handdoekenhanger + het schrijfbord in de keuken hangt ook. En de lampen in de kamer van Inge en Ylse zijn ook opgehangen.

Moe maar voldaan. Dat is na zo'n klusweekend wel de score.

Bergruimte

Deze zaterdag stond in het teken van bergruimte. Op zolder, op de gang tussen de zolder en de kamer van Inge, in de werkkamer en in de garage moesten we nog bergruimte maken.

Na een dag zijn we aardig op streek. De bergruimte op zolder en in de garage is gemaakt en ook al ingeruimd. De kasten voor de werkkamer en de gang tussen de zolder en kamer van Inge zijn gekocht.

Morgen ga ik op zolder verder. En wil ik ook een paar gaten boren voor lampen, kapstok en haakjes voor handdoeken.

Kortom: het zal wel weer een drukke zondag worden...

Ingeschreven

Vanochtend hebben wij ons ingeschreven in de gemeente Tholen. We moesten daarvoor naar het gemeentehuis. Het was de al weer lang geleden dat ik daar was. De laatste keer was op 16 mei, toen Jelmer en Judith gingen trouwen. We werden toen met open armen ontvangen.

Dit keer mochten we gewoon een nummertje trekken bij de receptie. We kregen nummer N318. Op het grote bord stonden de laatste zes nummers die opgeroepen waren. Daar zaten ook nummers bij die begonnen met een A of een B. Maar dus ook met een N.

Je vraagt je af: waarom krijgen sommigen een andere letter? Ik denk, omdat er verschil zit tussen bepaalde diensten. Maar waarom wil je dat dan bij de receptie al weten? Wellicht om de medewerker met de juiste kennis aan de klant te koppelen. Lijkt logisch.

Dus, omdat je toch niets beters te doen hebt, let je toch maar even op wie er van de wachtenden naar welke medewerker mag. Daar kon ik nu dus maar één regel in ontdekken: Op volgorde van binnenkomst. Want de mensen die net voor ons binnenkwamen werden ook precies in die volgorde opgeroepen. En ze werden door willekeurige medewerkers geholpen, ondanks de verschillende letters op de bonnetjes van de wachtenden.

Dan blijf je toch met een paar vragen zitten:

• Waarom moet je nu per se bij de receptie al weten wat je nodig hebt als de medewerkers toch alle diensten kunnen leveren?
• Of was het toeval dat deze medewerkers alles konden doen?

Het inschrijven is in ieder geval gelukt. We krijgen bericht als alles ook rond is, want nu gaat de gemeente Tholen eerst netjes onze gegevens bij de gemeente Utrecht opvragen.

Dozen

Wat een dozen hebben we eigenlijk ingepakt? Die pak je niet zo maar weer uit. Het huis is dan wel leefbaar, maar klaar is het nog lang niet.

Uitpakken ging gisteren wel redelijk goed, maar nog niet alles wat we wilden doen is gelukt.

.... uitpakken

Na het inpakken en het transport volgt natuurlijk het uitpakken.

De vrachtwagen met al onze spullen kwam vanochtend netjes om acht uur aan in Oud Vossemeer. De gedachte dat het hele pand van de verhuizer vannacht zou afbranden kwam gisterenavond maar sporadisch in mijn hoofd. Kennelijk was er voor die gedachte geen plaats meer, het zat te vol met belangrijkere dingen.

De verhuizers hebben netjes alles uitgeladen. De meubels die ze gisteren uit elkaar hebben gehaald, hebben ze ook weer in elkaar gezet. Alles staat al ongeveer op de goede plek en het uitpakken verloopt tot nu toe voorspoedig. Keukenspullen, servies, cd's, kleding en speelgoed zijn al zo goed als uitgepakt. Maar er moet ook nog wel een heleboel. Vooral de werkkamer en de zolder is nog veel werk.

En dan is het tussendoor ook nog leuk als er een paar mensen bellen om te vragen hoe het gaat. Die gemeende belangstelling maakt mij dan ook weer erg blij.

Zometteen dan slapen we dan ook voor het eerst als gezin echt helemaal in het nieuwe huis.

Halverwege de verhuizing

Twee lege huizen, dat is wel heel gek.

Vandaag hebben onze verhuizers alle spullen ingeladen in De Meern. Alles zit nu goed opgeborgen in een vrachtwagen. Morgenochtend komen ze alles weer uitladen in Oud Vossemeer.

Na zo'n dag voel ik mijzelf ook wel leeg. Wat is nu 'mijn huis'? Morgen zal ik het vast wel weer weten.