Arbitrage

Ik werd getriggerd door een post van Frans de Haas op Facebook over de arbitrage tijdens het wereldkampioenschap voetbal.

Hierin trekt Frans de conclusie dat het slecht gesteld is met de arbitrage op het wk voetbal. Die conclusie is dan wel juist. Aan de argumentatie schort echter wel wat.

Frans gaat in zijn betoog uit van goede en verkeerde beslissingen van de scheidsrechter. Daarmee wordt een waardeoordeel aan de beslissing gegeven. En dat is niet terecht.

Het is namelijk zo dat een goede of foute beslissing door een scheidsrechter tegenwoordig bijna niet meer genomen kan worden. Er is in het voetbal slechts een aantal beslissingen die je feitelijk kan nemen, dus op basis van lijnen in het veld. Doelpunt, achterbal, corner, inworp.

De rest van de beslissingen berust  puur op het interpreteren van de regels door de leidsman. De interpretatie van de regels door de heren scheidsrechters is dus belangrijk voor het verloop van de wedstrijd. Nog belangrijker is dat de interpretatie van de regels consequent wordt uitgevoerd. Een scheidsrechter moet de regels gedurende en wedstrijd op dezelfde manier interpreteren en dus op dezelfde consequente manier fluiten. Met andere worden, de scheidsrechter beoordeelt eenzelfde situatie eerder en later in de wedstrijd gelijk, onafhankelijk van welke partij de situatie veroorzaakt.

Een volgende stap is dat dat dan niet alleen binnen één wedstrijd gedaan wordt, maar gedurende het hele toernooi consequent gebeurd. Dus fluit een scheidsrechter consequent binnen één wedstrijd én gedurende het hele toernooi.

Vervolgens is er nog de afstemming onderling tussen de scheidsrechters. Fluiten Kuipers, Webb, Razzolli etcetera allemaal hetzelfde, op dezelfde manier. Geven ze dezelfde interpretatie aan een situatie. Het blijkt dat die laatste component het lastigste is. Vele scheidsrechters uit vele landen, met verschillende culturen. Die laat je niet even allemaal op dezelfde manier fluiten. Verder merk ik dat ook bij Frans duidelijk is geworden dat bepaalde scheidsrechters altijd op dezelfde manier fluiten. Bijvoorbeeld de Engelsman Webb, die "altijd een saaie wedstrijd fluit met irritante beslissingen". Webb fluit dus wel constant over meerdere wedstrijden. Binnen een wedstirjd weet je echter niet wat je aan hem hebt: Webb geeft niet in dezelfde soort situaties dezelfde beoordeling en dat leidt tot frustratie bij de spelers.

Conclusie is dus dat er bijna geen goede of slechte beslissingen zijn, maar dat het gaat om een zo consequent mogelijke interpretatie van de regels door alle scheidsrechters gedurende het hele toernooi.

Game over

Onderataande tekst is een letterlijk citaat van een email die ik recent heb verzonden aan de KNZB:

___


De afgelopen negen jaren heb ik met veel plezier en enthousiasme als scheidsrechter langs de badrand gestaan. Vandaag is de dag daar om deze periode af te sluiten. Ik heb besloten om te stoppen als scheidsrechter waterpolo van de KNZB.

Het begon allemaal bij De Watervlo in De Meern. Naast een erg aangename tijd in de waterpolocommissie, werd ik ook scheidsrechter.

Aangezien mijn W-kaart niet meer geldig was, omdat deze niet netjes van de "R" naar De Watervlo was overgeschreven, kon ik voor de tweede keer examen doen als W-official. Daarna leerde ik onder bezielende leiding van hoofdklasse scheidsrechter Frans Meerveld het scheidsrechtervak.

Mijn eerste wedstrijd was een laagste klasse heren wedstrijd in het half ondiepe bad in IJsselstein. Daarna volgde nog vele wedstrijden in de Kring Utrecht en District 4. Van pupillen tot de hoogste klasse district. Wedstrijden waren altijd in de buurt, maar de begeleiding en beoordeling was in die tijd nog niet helemaal goed op orde in district 4.

Nadat we vijf jaar geleden naar Oud-Vossemeer verhuisden, floot ik in District 5. Hier werd ik eerst weer even terug op mijn plaats gezet. Na een aantal weekenden op zondagmiddag jeugdwedstrijden fluiten in Oosterhout en een aantal beoordelingen verder, was ik ook een hoop wijzer. De begeleiding was in District 5 beter geregeld en ik mocht weer verder met fluiten op het hoogste districtsniveau.

Na drie jaar op het hoogste niveau gefloten te hebben in District 5 vond ik de tijd rijp voor een volgende stap: de bond. Om dit proces te versnellen, besloot ik mijzelf aan te melden als scheidsrechter in de WOC competitie. Buiten het feit dat dat nogal wat stof deed opwaaien (relatief oud, zelf aangemeld en niet via het district) heeft mij dat ook de meeste progressie als scheidsrechter opgeleverd.

Helaas werd het WOC traject voor mij na een jaar stopgezet. Reden: te oud. In deze reden kan ik de KNZB nog steeds niet volgen.

Het afgelopen jaar heb ik daarom met veel plezier opnieuw in het district gefloten. Het district was redelijk opgewaardeerd na de herstructurering van de bond en de versterkte degradatie uit de voormalige vierde klasse bond.

Deze zomer zijn de werkzaamheden en kansen bij mijn werkgever in een stroomversnelling gekomen en bevind ik mijzelf in de unieke situatie om een van de belangrijkste IT projecten bij de grootste goederen spoorvervoerder van Europa inhoudelijk te gaan leiden en vormgeven. Een project waarvan ik al jaren droom om te mogen doen.

Dit houdt ook in dat ik vele weken per jaar 3 tot 4 dagen en avonden weg ben van huis. En dat betekent ook dat ik mijn lieve vrouw en kinderen die dagen niet zie. Het waterpolo scheidsrechter zijn houdt in dat dan ook de (late) zaterdagmiddag en de avond gevuld zijn en ik niet thuis kan zijn voor de rest van mijn gezin.

Daarom heb ik besloten om na vele jaren als scheidsrechter te stoppen.

Met veel genoegen kijk ik terug op de vele leuke en sportieve wedstrijden die ik als scheidsrechter mocht fluiten. Hoogtepunten waren voor mij het fluiten van de WOC finale meisjes tot 13 jaar en alle Bondswedstrijden waarin ik mocht invallen, met name de laatste wedstrijd die ik floot: een derde klasse bondswedstrijd (incl goede beoordeling).

Nadat ik een aantal jaren geleden al stopte als speler komt hiermee voorlopig een einde aan mijn actieve waterpolo tijd.

Ik heb het met veel plezier, toewijding en inzet gedaan.

WOC

Afgelopen zondag 15 januari floot ik voor de tweede keer dit seizoen in de WOC competitie. De eerste keer (18 december) was goed verlopen en ik had er daarom ook veel zin in. Het werd mooie ochtend!

De eerste wedstrijd begon om 10:30 op de zondagochtend en dus stapte ik netjes om 9:30 het studenten sportcentrum van de TU Eindhoven binnen. Wat een drukte daar op zondagochtend. Gelukkig was er netjes koffie geregeld. Een van mijn collega scheidsrechters was al binnen en dus was het wachten op de derde collega en onze begeleider voor deze ochtend Robert van Zenderen.

Zowel mijn collega Jesper als ik waren dan ook verbaasd dat niet Robert maar Diana Dutilh opeens voor onze neus stond. En ze was niet alleen. Ze had ook Marcella Mauss meegenomen. Nu zult u wel denken: wie zijn Diana Dutilh en Marcella Mauss dan wel? Diana is een van de organisatoren van het WOC traject voor de scheidsrechters én als internationaal scheidsrechter actief op het EK Waterpolo dat van 16 tot en met 29 januari in Eindhoven wordt gehouden. Ook de Duitse Marcella Mauss is als scheidsrechter op het EK waterpolo actief. Marcella heeft op uitnodiging van Diana de moeite genomen om drie scheidsrechters uit de WOC competitie te komen begeleiden op zondagochtend in Eindhoven.

Jesper en ik keken elkaar even aan en zeiden toen allebei: Great! Dat was nog eens wat: feedback krijgen van maar liefst twee internationale scheidsrechters. Die kans gingen we met dan ook twee handen aanpakken.

De voorbereiding was dus vanaf nu in het Engels. Niet iedereen spreekt tenslotte evengoed Duits.

De drie wedstrijden gaan allemaal tussen de WOC Zuid en WOC Hollandse Delta (omg Rotterdam). De eerste wedstrijd van de dag was een Meisjes C wedstrijd (tot en met 15 jaar). Deze floot ik samen met mijn collega Jesper. Gedurende de wedstrijd kregen we beiden een aantal complimenten én tips van Diana. Na de wedstrijd gaf ook Marcella haar tips. De wedstrijd had voor mij sowieso nog een leuke lading. Veel meisjes uit het team van WOC Zuid heb ik al vaker gefloten in het district en de coach van WOC Hollandse Delta (Leon de Kleer) ken ik ook goed. Als scheidsrechter heeft dat voordelen en nadelen. Belangrijk is natuurlijk om je bewust te zijn van de persoonlijke band die er is en dat juist in het fluiten niet te laten meespelen.

In de tweede wedstrijd kregen we de kans om te laten zien dat we de tips ook kunnen toepassen. Samen met Bas floot ik mijn tweede wedstrijd. Deze wedstrijd was voor jongens tot en met 13 jaar. Een prima wedstrijd om te oefenen, want dit gaat toch wat langzamer dan een wedstrijd van meisjes tot en met 15 jaar. Hierbij was ook de begeleiding van Diana weer heel actief. Dat geeft me de kans om echt wat te leren.

Na mijn tweede wedstrijd was de derde wedstrijd van de dag: jongens tot en met 17 jaar. Jesper en Bas floten en dus kon ik samen met Marcella kijken en situaties analyseren. Wat te doen met extreem positie kiezen bij de midvoor / midachter? Wat te doen het nemen van vrije worpen? Wat te doen met een speler die van de zijkant naar doel zwemt en een zware fout tegen krijgt: uitsluiting of strafworp?

Na afloop van deze goede dag in Eindhoven reed ik blij terug naar huis. Zo wil ik wel vaker fluiten!

Esteban in het waterpolo

Gisterenavond gebeurde er in de ogen van vele touschouwers merkwaardige dingen in de Amsterdam Arena. Tijdens de voetbalwedstrijd Ajax - AZ kwam er een toeschouwer het veld inlopen. De toeschouwer gaf de keeper van AZ, Esteban een trap in zijn rug. Esteban reageerde en trapte de toeschouwer meerdere keren. Hierna gaf scheidsrechter Nijhuis de rode kaart aan keeper Esteban. Ook gaf de coach van AZ, Gert-Jan Verbeek aan, niet verder te spelen vanwege de onzekere situatie in de veiligheid van de spelers van AZ.

Toeschouwers, supporters en ook de media waren erg verbaasd over de rode kaart die scheidsrechter Nijhuis aan Esteban gaf. Voor zo ver ik weet, floot Nijhuis volgens de regels van het voetbalspel. De klacht die ik het meeste hoorde was "maar hij beschermde zichzelf toch?"

Als waterpolo scheidsrechter ben ik wel benieuwd hoe we dit soort situaties in het waterpolo zouden oplossen en moeten oplossen.
Dus vroeg ik vanochtend via Twitter:

Hierop kreeg ik enkele reacties

Tom van Wanrooij schreef

Hans Willemsen schreef:

En wat vind ik zelf:

Ik zelf dacht eerst aan het toepassen van spelregel 21.11 "grof geweld".

21.11 Het zich schuldig maken aan grof optreden of gewelddadig spel (inbegrepen opzettelijk trappen of slaan met de bedoeling letsel toe te brengen dan wel een poging daartoe) jegens een speler van de tegenstander of official (functionaris), al dan niet tijdens het spel, tijdens enig oponthoud, time-outs, na een doelpunt of in de pauze tussen de speelperioden.

Gebeurt dit tijdens het spel zal de overtreder voor de rest van de wedstrijd worden uitgesloten en er wordt een strafworp toegekend aan de tegenstander. De overtreder moet de zwemzaal (met inbegrip van de tribune) verlaten. De overtreder mag na 4 minuten werkelijk spel worden vervangen.

Wanneer de scheidsrechters gelijktijdig fluiten voor grof optreden of geweldadig spel voor spelers van de beide ploegen die voor de verdere duur van de wedstrijd worden uitgesloten en mogen na 4 minuten worden vervangen. De ploeg welke het balbezit had neemt de eerste strafworp, gevolgd door de andere ploeg. Na de tweede strafworp zal de ploeg die het laatst balbezit had de wedstrijd hervatten op de middenlijn of daarachter.

Mocht dit voorval zich voordoen gedurende enig oponthoud, time-out, na een doelpunt of gedurende een rustperiode, dan zal de speler worden uitgesloten voor de verdere duur van de wedstrijd en zal de zwemzaal (met inbegrip van de tribune) moeten verlaten. De overtreder mag na 4 minuten werkelijk spel worden vervangen en het spel wordt op de normale manier hervat.

Als je goed leest, staat bij deze regel niet dat deze kan worden toegepast bij grof geweld jegens een toeschouwer. Er staat namelijk: jegens een speler van de tegenstander of official. Een UMV4/S kan dus volgens mij niet worden gegeven.

Vervolgens komt spelregel 21.10 in Beeld "Wangedrag en in diskrediet brengen van het waterpolospel"

21.10 Het zich aan wangedrag schuldig maken, daarbij inbegrepen het gebruik van onacceptabele taal, agressiefof aanhoudend foutief spel, het weigeren gehoor te geven aan of tonen van gebrek aan eerbied voor de scheidsrechter of official, onoorbaar gedrag tegenover de waterpolospelregels of aanzetten tot het in diskrediet brengen van het waterpolospel. De overtreder wordt voor de verdere duur van de wedstrijd uitgesloten, met vervanging zodra zich een van de voorvallen voordoet waarnaar in WP 21.3 verwezen wordt en hij moet de zwemzaal verlaten (met inbegrip van de tribune).

[Indien een speler een overtreding maakt volgens deze regel, gedurende een rustperiode, time-out of na een doelpunt, zal de speler worden uitgesloten voor het resterende deel van de wedstrijd en een vervanger mag direct deelnemen aan de herstart van de wedstrijd omdat alle situaties worden beschouwd als een rustperiode: het spel herbegint op een normale manier.]

Deze regel kan hier volgens mij wel worden toegepast. De betreffende speler wordt uitgesloten en een vervanger mag aan het spel meedoen (na de normale 20 seconden straftijd).

Blijft vervolgens de vraag: wat doen we met de toeschouwer, het publiek in het algemeen en de rest van de wedstrijd.

Spelregel 7.5 geeft de scheidsrechter de mogelijkheid om een of meerdere toeschouwers weg te sturen:

7.5 De scheidsrechters hebben de bevoegdheid om elke speler, ploegfunctionaris of toeschouwer te gelasten de zwemzaal te verlaten wiens gedrag hen verhindert hun functie op een behoorlijke en onpartijdige wijze uit te voeren.

Verder bestaat er nog spelregel 7.6 die de scheidsrechter de mogelijkheid geeft om de wedstrijd te staken. De vraag die in dit geval geïnterpreteerd moet worden is of de actie van de toeschouwer (speler trappen) en de reactieve reactie van de speler met de bijbehorende straf (UMV) een regelmatig verloop van de wedstrijd verhinderd.

7.6 De scheidsrechters hebben de bevoegdheid de wedstrijd op elk moment te staken indien, naar hun oordeel, het gedrag van de spelers of toeschouwers of andere omstandigheden een regelmatig verloop verhinderen. Indien de wedstrijd gestaakt moet worden, brengen de scheidsrechters aan de bevoegde instanties verslag uit.

Een bewuste actie van een supporter om een speler te willen uitschakelen verhindert volgens mij een regelmatig verloop van de wedstrijd. Staken is dus gerechtvaardigd.

Vervolgens brengt de scheidsrechter rapport uit van de door hem gegeven UMV aan de speler. De tuchtcommissie van de KNZB beslist vervolgens of hier sprake moet zijn van een schorsing. Ook brengt de scheidsrechter rapport uit over het hoe en waarom van het staken van de wedstrijd. Het is verder aan de competitieleider om hierin een beslissing te nemen.

Gefloten in Tilburg (2x)

De eerste keer dat ik in De Drieburcht in Tilburg mocht fluiten was vorige week. De laatste keer dat ik daar mocht fluiten was afgelopen zaterdag. Toen ik vroeg of alle lampen in de middelste rij lichten ook aan mochten, bleek dat die allemaal kapot zijn en niet meer vervangen worden. De Drieburcht wordt in augustus 2009 gesloopt.

Vorige week stond ik voor twee wedstrijden ingedeeld. De eerste wedstrijd was een dameswedstrijd uit de eerste klasse tussen Warres en PSV. De ploegen waren de hele wedstrijd aan elkaar gewaagd. Hierdoor bleef het tot het eind spannend. Badpak trekken bleek erg populair in de wedstrijd en dat mag niet. Uiteindelijk won Warres met 7 – 6. Gezien de stand was dat een verrassende uitslag, gezien het spelbeeld zeker niet.

De tweede wedstrijd was tussen de nummer één na laatst (TRB-RES) en de ploeg met de minste verliespunten (DIO) in de tweede klasse A van de heren. Hierin moest ik tot twee keer toe een vergaande beslissing nemen. Eerst mocht een speler van DIO met een uitsluiting met vervanging (UMV) het water verlaten wegens spelbederf. Nog in dezelfde eerste periode verdween er nog een speler van DIO uit het bad. Dit keer met een uitsluiting zonder vervanging vanweg een poging tot een kopstoot. Uiteindelijk won DIO toch. Het klasseverschil was te groot.

Afgelopen zaterdag speelde TRB-RES opnieuw en moest ik ze opnieuw fluiten. Ook dit keer verloren ze van De Dokkerlaars. Het was een leuke pot met wisselend spel naar twee kanten. Twee ploegen die lekker wilde ballen. Het was een fijne wedstrijd om te fluiten en dus een mooie afsluiting van het reguliere seizoen.

Gefloten in Roosendaal

Donderdag kreeg ik een mailtje van Evert van Lieshout met de vraag of ik weer een keer kon invallen dit weekend. Aangezien er dit weekend maar drie (inhaal)wedstrijden waren in het district 5 en twee daarvan door mijn eigen vereniging Hiernonymus gespeeld werden, dacht ik heel even dat ik gevraagd was voor de derde wedstrijd in Uden.

Dat bleek niet zo te zijn. Nadat vele anderen al zonder succes gepolsd waren voor de wedstrijd in Roosendaal, zat er voor Evert niets anders op dan een scheidsrecter van de eigen vereninging te vragen.

Het is voor mij redelijk makkelijk om neutraal te fluiten ook in wedstrijden waar teams van de eigen vereniging spelen. Vorig seizoen floot ik in Amersfoort al een keer het eerste team van mijn toenmalige vereniging Watervlo. Ook dat ging me goed af.

De overeenkomst tussen die wedstrijd en de wedstrijd van gisteren was het grote aantal persoonlijke fouten. Net als toen werden de dames snel moe en werden er veel fouten gemaakt met het over de tegenstander heen leunen en zwemmen. De meeste persoonlijke fouten waren gisteren voor DBD. DBD scoorde ook de meeste doelpunten en wonnen dus.

Een groot deel van mijn eigen team was toeschouwer op de verder lege tribunes in De Stok. Na de wedstrijd hebben we dus weer even gezellig bij kunnen praten.

Gefloten in Hoogerheide

Tot afgelopen donderdag stond ik slechts ingedeeld voor één wedstrijd in Hoogerheide. Ik mocht de jongens onder de 19 wedstrijd fluiten tussen De Zuidwesthoek - zo heet de vereniging uit Hoogerheide - en De Warande uit Oosterhout.

Uiteindelijk heb ik drie wedstrijden in Hoogerheide gefloten en dat hadden er ook vier kunnen zijn.

Donderdag kreeg ik een emailtje van Evert van Lieshout. Dat is degene die zich in het District V bezig houdt met het herindelen van de scheidsrechters in het geval dat er collega's afzeggen. Hij vroeg of ik ook de wedstrijd voor mijn wedstrijd kon fluiten. Dat was natuurlijk geen enkel probleem.

En zo zorgde ik dat ik netjes op tijd (een half uur van te voren dus) in het zwembad De Plantage was. Daar was net een jongens wedstrijd in de leeftrijdscategorie tot en met 15 jaar bezig. Maar zonder officieel aangestelde scheidsrechter.

De dameswedstrijd bleek om het kampioenschap de 4de klasse te gaan. De Dokkelaers en De Zuidwesthoek speelden met veel passie en veel inzet. De kansen waren er aan beide kansen. De Dokkelaers stonden met 1 - 3 voor, maar uiteindelijk werd het toch nog 3 - 3. Het publiek zit in dit bad heel dicht achter de scheidsrechter. Dat is op zich mooi, want dan zit het publiek ook met hun neus op de wedstrijd en kunnen ze alles goed volgen. Er zijn echter baden waar dit niet altijd goed gaat en het publiek zich al te nadrukkelijk gaat bemoeien met de scheidsrechter in plaats van dat ze de energie steken in het aanmoedigen van hun ploeg. Dat ging zaterdag juist heel goed en dan is het alleen maar mooi om te fluiten in een ambiance waar er bij ieder doelpunt heel erg hard wordt gejuicht en bij iedere schot over of naast er een luide oeiiiii klinkt.

De tweede wedstrijd was de jongens tot 19 jaar wedstrijd. In deze klasse stelt het district helaas maar één scheidsrechter aan. Ik vind dat deze jongens qua spel en snelheid zo ver zijn dat ze door twee scheidsrechters gefloten moeten worden. Dat zou ook een goede ondersteuning zijn in de vervolgstappen naar wedstrijden in de Bond. Ook deze pot had weer een hoog niveau. Twee stijlen waterpolo én coaching botste met elkaar. Het stilistische polo van De Zuidwesthoek en het fysieke waterpolo van De Warande. Ook de coachingstijlen verschilden nogal. De coach van de Zuidwesthoek was erg rustig in haar aanwijzingen. De coach van De Warande was erg druk. Dat was hij niet alleen met zijn eigen team, maar nog meer met mijn fluiten en het functioneren van de jutytafel. Dat leidde er uiteindelijk toe dat de coach van De Warande uit de zwemzaal kon vertrekken. Helaas was dat ook nog een strijd in twee delen en dus heb ik daar rapport van moeten opbouwen. De ploeg uit Oosterhout leed niet onder het vertrek van de coach, want wist zonder coaching de achterstand om te buigen in een voorsprong.

Toen bleek dat voor de volgende wedstrijd in het zwembad nog geen scheidsrechter binnen was. Dus vroeg men mij of ik ook de herenwedstrijd nog wilde fluiten. Natuurlijk heb ik dat ook gedaan. Het was weer eens goed om een 'mannen met belegen leeftijd' wedstrijd te fluiten, om de trucjes weer eens van dichtbij te zien.

Na afloop in de kantine bleek dat ik ook nog wel de jongenswedstrijd aan het begin van de avond had kunnen fluiten, want dat bleek om een inhaalwedstrijd te gaan, waar geen scheidsrechter voor was opgekomen. Drie wedstrijden was echter mooi geweest.

Gefloten in Oosterhout

Ook dit weekend was ik weer ingeroosterd voor twee wedstrijden. Niet voor de eerste keer dit seizoen mocht ik richting Oosterhout.

Bij het zwembad was het een drukte van belang. Normaal gesproken kan je praktisch voor de deur parkeren, maar nu was het zoeken naar een vrij parkeerplaatsje. Uiteindelijk bij de deur van het zwembad stonden er allemaal dranghekken. Voor mij???

Nee, dat niet. Er bleek in de aangrenzende sporthal een kickboxgala te zijn. Dat daar veel publiek op afkomt bleek dus wel.

Bij het waterpolo was het een stuk rustiger. Maar er was wel publiek, omdat ik twee jeugdwedstrijden mocht fluiten. Papa's en mama's moedigen altijd zo enthousiast aan.

De meisjeswedstrijd was redelijk spannend. Hierin ging het redelijk gelijk op. De jongenswedstrijd was een ongelijke strijd. De gasten uit Etten Leur waren niet bestand tegen het goede spel van de thuisploeg.

Pas na de laatste zoemer van de laatste periode werd het nog even spannend. De keeper van de uitploeg gooide de bal naar mij toe. Niet om hem terug te geven, maar wel met de bedoeling om mij te raken. Daar heb ik dus rapport van opgemaakt en nu is het aan de tuchtcommissie om de strafmaat te bepalen.

Na mijn eigen twee wedstrijden mocht ik nog een wedstrijd blijven om een collega te beoordelen. Dat was de eerste keer dat ik gevraagd ben om een collega te beoordelen en dat past natuurlijk prima in het doel om aan het eind van 2010 te promoveren naar de Bond.

Gefloten in Terneuzen

Bij de eerste keer fluiten in Terneuzen leek de Westerscheldetunnel heel erg lang. Inmiddels worden de ruim 6 km door de tunnel in mijn beleving steeds korter.

Ook afgelopen zaterdag mocht ik weer een wedstrijd in de dames eerste klasse district fluiten in Terneuzen. Het is zeker geen straf om in zwembad 'De Vliegende Vaart' te mogen fluiten. Het bad ziet er mooi uit: goed verlicht, materiaal in orde. Bovendien is vereniging De Schelde altijd netjes en correct in de ontvangst van de scheidsrechters. Daar kunnen veel verenigingen nog een voorbeeld aan nemen.

De wedstrijd zelf verliep goed. Het was de tweede keer dat ik samen met Cees Haest floot. Dat was prettig fluiten. Na afloop hebben we allebij nog een paar fijne tips van de Bondscheidsrechters die de wedstrijd erna floten meegekregen. Altijd handig.

82

De nummers 1 tot en met 15 kan ik alas scheidsrechter makkelijk met twee handen aangeven richting spelers en jurytafel. Hiervoor is een mooi schema opgesteld.

Tekens ter aanduiding van het mutsnummer van een speler. Om beter met de spelers en de secretaris te communiceren worden in voorkomende gevallen beide handen gebruikt, wanneer het nummer hoger dan vijf is. Eén hand toont dan vijf vingers ensamen met de andere hand wordt het aantal extra vingers getoond, waardoor dan de som van het mutsnummer van de speler wordt gevormd. Voor het nummer tien wordt een gesloten vuist getoond. Indien het nummer hoger is dan tien, dan toont één hand de gesloten vuist en de andere hand het aanvullend aantal vingers om het juiste nummer van de speler vol te maken.

Maar hoe doen ze dat dan in de VS waar ze kennelijk ook met hele hoge nummers mogen spelen?

Gefloten in Terneuzen

Al weer anderhalve week geleden was ik voor de tweede keer dit seizoen op bezoek in Terneuzen om te fluiten. Helaas heb ik tot op heden nog geen tijd gehad en gevonden om daar iets over te schrijven, maar dat maak ik nu graag goed.

Op papier waren dit twee mooie wedstrijden om te fluiten. Jongens tot 19 jaar en dameswedstrijd op het hoogste niveau in het district.

Tijdens de jongenswedstrijd heb ik voor het eerst dit seizoen iemand een uitsluiting zonder vervanging moeten geven. Hij gaf een kopstoot aan een tegenstander en dat mag niet. Verder gebeurde er weinig opmerkelijks. Ik floot scherp en het liep lekker.

De dameswedstrijd was samen met een collega scheidsrechter en ook dit keer werd ik weer beoordeeld. Tijdens de wedstrijd wisselden de bezoekende ploeg tot twee keer toe van keepster. Dat wil zeggen dat eerst de veldspeelster met nummer 10 de keepster werd; en dus nummer 1 kreeg. Een periode later wisselden de veldspeelster met nummer 12 met de keepster. Kortom in de laatste periode speelde de speelster die begon met nummer 10 met nummer 12. Dat is compleet legaal en op het wedstrijdformulier is dat ook prima aan te geven. Tijdens de cursus die je krijgt om het formulier in te vullen, leer je ook hoe dit werkt.

Nou wilde het geval dat de speelster die aan het begin van de wedstrijd met nummer 10 begon al twee persoonlijke fouten had gekregen voordat ze keepster werd. Vervolgens gaf mijn collega in de laatste periode opnieuw een persoonlijke fout aan de speelster met nummer 10.

De tafel zwaaide met de rode vlag, ten teken dat de speelster met nummer 10 drie persoonlijke fouten had en dus niet meer verder aan de wedstrijd deel mocht nemen. Dat was niet correct, want die speelster speelde in de laatste periode immers met nummer 12. De speelster die nu een persoonlijke fout kreeg, had nog geen enkele persoonlijke fout.

Ik leg het spel stil en probeer de jurytafel en mijn collega uit te leggen dat deze speelster dus gewoon verder mag spelen na haar 20 seconden uitsluiting ide bij een persoonlijke fout horen. Dat heeft wel heel wat moeite gekost. Maar uiteindelijk is dat gelukt.

Dit was natuurlijk ook het grote onderwerp van de beoordeling. De beoordelaar en ik zaten in ieder geval hierover niet op dezelfde lijn. Opmerkelijk is het wel, want ik heb al zo vaak meegemaakt de bij een team met weinig reserves meerdere spelers een periode de keepersrol vervullen.

De andere punten waren wel goed. En dus gaan we vrolijk door met fluiten!

Gefloten in Etten Leur

Zaterdagmiddag stond ik weer aan de kant in het relatief smalle bad in Etten Leur. Op papier was dit niet zo'n lastige wedstrijd: Jongens tot 17 jaar en niet de best geklasseerde teams.

Wat op papier makkelijk kan lijken, bleek in het echt toch even tegen te vallen. Gelijk in de eerste periode leek een speler van de bezoekende ploeg na een uitsluiting van zijn teamgenoot al terug te komen uit het terugkomvak, voordat zijn teamgenoot in het vak was aangekomen. Dus stuurde ik de teamgenoot er nogmaals uit. Gelukkig greep de jurytafel (ondanks dat het de bezoekende ploeg was, HULDE!) goed in. De verkeerde speler was in het terugkomvak gaan liggen, geen wisselspeler. En dus moest mijn beslissing herzien. Beide spelers mochten gewoon weer meedoen.

In de derde periode gebeurde er ook iets onverwachts. Tijdens het spel duikt er zo maar een wisselspeler van de thuisploeg in het water. Dat mag niet, dus ik fluit en geen een uitsluiting met vervanging plus een strafworp voor de bezoekende ploeg. Eerlijk gezegd was dat wel een gokje. Maar achteraf blijkt dit gokje wel goed geweest te zijn. Bij de strafworpfouten (spelregel 22) staat:

22.6 Het door een speler of vervanger die krachtens de spelregels op dat moment geen recht tot deelnemen heeft, in het speelveld komen. De overtreder wordt tevens voor de verdere duur van de wedstrijd uitgesloten met vervanging. De vervanger mag het speelveld inkomen na de eerstvolgende gebeurtenis waarnaar verwezen wordt in WP 21.3.

Zo zie je maar dat een makkelijke wedstrijd, best wel lastig kan zijn. Voor komend weekend lees ik in ieder geval de spelregels weer een keer door. Dat kan nooit kwaad als ik echt hogerop wil gaan fluiten.

Acties van Kramer

In december schreef ik over de waterpolo bekenfinale tussen GZC Donk en PSV.

Tjerk Kramer werd teruggefloten in de laatste minuut van de finale vanwege een aanvallende fout. Vervolgens vertoonde hij en Cánovas onsportief gedrag.

De wedstrijd eindigde in een anticlimax voor de Eindhovenaren. De reacties op de verloren bekerfinale waren niet mis. Blote billen en agressief gedrag tegen de scheidsrechter, stoelen en andere zaken werden in het water gegooid.

De schorsingen van de KNZB die kwamen er ook. Alfons Cánovas en Tjerk Kramer kregen ieder drie wedstrijden schorsing.

Dat Kramer daarvoor door de bond geschorst wordt, vind ik meer dan logisch. Kramer echter niet: hij stopt nu met spelen voor Oranje, omdat hij zich door de Bond zwaar benadeeld voelt.

In het artikel staat ook te lezen dat de scheidsrechters zelf geen rapport hebben opgemaakt van de incidenten in en na de bekerfinale. Dat verbaasd me zeer. Echter de KNZB heeft er verstandig aan gedaan om zelf rapport op te maken om dit soort onsportief gedrag van spelers die al sinds hun 15de in de hoofdklasse spelen en die dus een voorbeeldfunctie hebben voor alle jonge spelers - zeker in een wedstrijd die ook op tv wordt uitgezonden.

Ik hoop dat Tjerk die voorbeeldfunctie wel weer op zich neemt als hij de jeugdige spelers van Waterpolo Opleidingscentrum Zuid- Nederland weer begeleidt.

Gefloten in Vlissingen

Gisteren stond er op papier een mooie pot op het programma om te fluiten. Een wedstrijd tussen twee middenmoters in de heren eerste klasse van het district. Hoger fluiten, dat kan eigenlijk niet zonder naar de Bond te promoveren.

Samen met collega Cees Haest hadden we een fijen wedstrijd om te fluiten. Het liep goed, want na afloop werden we overspelt met de complimenten van de spelers. Daar doe ik het ook voor.

Na ruim een half jaar heb ik in District V dan ook al veel mogen fluiten. Alles van jongens en meisjes onder de 15 jaar tot aan de hoogste klasse bij de dames en de heren.

Met de goede beoordelingen erbij wordt het dan ook langzaam tijd om er echt voor te gaan. Promotie naar de Bond zie ik wel zitten, maar dat zal nog wel even duren. Nu al een goed voornemen voor 2010!

Gefloten in Oosterhout

De trouwe lezer van mijn blog vraagt zich af: Opniuew in Oosterhout? Ja dus. Vandaag dus weer in Oosterhout.

Eigenlijk zou ik maar een wedstrijd fluiten: meisjes tot en met 17 jaar. Maar omdat eenc ollega niet op kwam dagen heb ik ook de dameswedstrijd erna gefloten.

Beide wedstrijden waren niet erg spannend, maar het fluiten ging wel weer lekker. Kortom: met een goed gevoel reed ik weer naar huis.

Gefloten in Terneuzen

De eerste twee wedstrijden van 2009 waren gelijk twee mooie wedstrijden. De eerste wedstrijd was een heren jeugd < 19 jaar wedstrijd. Voor de tweede keer dit seizoen floot ik de gedoodverfde kampioen PSV nu tegen de subtoppers van De Schelde. De Schelde kon twee periodes lang bijblijven, maar werd daarna toch aan de kant gezet.

De trucjes van de geslepen jonge PSV'ers kon ik redelijk goed doorzien. Daarmee konden ze het verschil niet maken ten opzichte van De Schelde. Dat lukte wel door heel goed en zuiver van afstand te schieten.

Beide teams konden en wilden poloën en dan is het een lekker begin van 2009 als scheidsrechter.

De tweede wedstrijd was mijn eerste wedstrijd in District V met twee scheidsrechters. En dan ook maar gelijk hoog: Dames 1ste klasse. En dan ook maar gelijk beoordeeld.

Het liep goed: durven fluiten en streng zijn werd door deze beoordelaar gewaardeerd en dat was fijn. Hij gaf ook nog veel tips én sprak zijn vertrouwen uit voor de toekomst. Fijn!

Gefloten in Goes

De eerste keer van mijn leven dat ik in Zeeland moest fluiten. Dat was nou niet zo speciaal als het wellicht klinkt. Alhoewel de twee teams erg tevreden waren dat ik er was. De wedstrijd bleek een inhaalwedstrijd te zijn, omdat de vorige keer de scheidsrechter niets was komen opdagen.

Het was ook de eerste keer sinds ik in District 5 fluit, dat ik een herenwedstrijd floot. Tot nu toe was ik alleen ingedeeld op jeugdwedstrijden en heb ik een keer ingevallen bij een dameswedstrijd.

De wedstrijd zelf was makkelijk om te fluiten. Twee teams wilde graag gewoon poloën en dat maakt het fijn voor mij om het spel te leiden.

Gefloten in Oosterhout

Huh, alweer? Ja alweer!


Zoals ik vorig seizoen in de Kring Utrecht nog een abonnement had op zwembad De Kwakel om te fluiten, zo heb ik dit seizoen voorlopig een abonnement op zwembad Arkendonk in Oosterhout.

Dit keer was het een makkelijke pot tussen jongens onder de 15 jaar. Maar uiteindelijk kwam er in Roosendaal nog een mooie discussie over die klasse tussen mij en de herindeler van de scheidsrechters. omdat er daar ook een wedstrijd in die klasse werd gespeeld

Spelen ze 4 x 4 min of 4 x 5 min, met heren of dames bal, met of zonder 30 seconden. Ik koos voor 4 x4 min, met herenbal en zonder 30 seconden. Dat is ook goed.

Wat fout ging was..... 8ste speler in het veld. Ik gaf alleen een strafworp, maar dat natuurlijk uitsluiting met vervanging en strafworp moeten zijn.

Gefloten in Breda

Voor de tweede keer dit seizoen mocht ik fluiten in Breda. Dit keer dacht ik voor een wedstrijd te gaan. En dan ook nog op het tweede veld in dit 50 meter bad. Maar binnen bleek dat de scheidsrechter voor de volgende wedstrijd op het gewone veld er niet was. Dus vroeg men mij of ik dan ook die wedstrijd wilde fluiten.

Voor het eerst dit seizoen mocht ik weer twee wedstrijden achter elkaar fluiten en als klap op de vuurpijl werd ik voor die eerste wedstrijd ook nog beoordeeld.

Het fluiten ging twee wedstrijden lang goed. De eerste wedstrijd was jongens onder 17 jaar wedstrijd en de tweede een dames wedstrijd. De jongens gedroegen zich goed. Het geskte voorval was toen de keeper van de bezoekende ploeg (PSV) over de middenlijn zwom. dat mag niet, dus kreeg hij een vrije bal tegen. Vervolgens gooide hij de bal weg en dus volgde een uitsluiting voor 20 seconden.

Tijdens de dameswedstrijd heb ik een dame een uitsluiting voor 20 seconden gegeven, omdat ze onder mijn neus simuleerde dat ze vastgepakt werd. Toen ze naar de hoek zwom, dacht ik bij mijzelf of deze straf wel voldoende was en of een uitsluiting voor de rest van de wedstrijd met vervanging niet beter op zijn plaats was geweest wegens "onoorbaar gedrag tegenover de waterpolospelregels". Daar ben ik nog steeds niet uit.

De beoordeling (van de eerste wedstrijd) was ook goed, ondanks dat de beoordelaar en ik het niet eens zijn over het wel of niet strak leiden van een wedstrijd.

Gefloten in Oosterhout

Fluiten op zondag, dat is toch vreemd. Net als spelen op zondag trouwens. Waterpolo speel je op zaterdag. Dat gaat zo al jaren.

Maar zonder gekheid. Het maakt natuurlijk niets uit, want de bal is nog steeds rond. Het spelletje speel je nog steeds zeven tegen zeven en zonder scheidsrechter gaat de wedstrijd niet door.

Gisteren floot ik een meisjes wedstrijd in de leeftijd tot 17 jaar. Net als bij de jongens kan het verschil tussen teams in deze klasse soms groot zijn. Niet ieder lichaam ontwikkelt zich even snel en ok het verschil in training en techniek is goed merkbaar.

Gisteren was het op papier in leeftijd van te voren niet zo duidelijk. Maar in het water wel: 20 - 2. De frustratie over de eigen onmacht werd door de coach van de uitspelende vereniging weer vertaald in het maken van aanmerkingen in woord en gebaar op de scheidsrechter. En verder viel op dat, de meisjes van de thuisploeg netjes de nieuwe regel over het nemen van de strafworp buiten en niet op de 5 meter lijn wisten en dat het hinderen van vrije worpen in deze wedstijd vaak voorkwam.