Afgelopen week openden de gemeente, Staatsbosbeheer en de provincie Zeeland officieel de Scherpenissepolder. In dit brakke gebied ten zuiden van Scherpenisse is een mooi waterrijk gebied aangelde met plassen, drassige stukken en eilandjes. Een ideaal gebied voor vogels.
Gisteren toen het weer opklaarde zijn we er met zijn viertjes opuit getrokken om het gebied te bekijken. De uitkijkpunten over de polder zijn mooi aangelegd en geven de mogelijkheid om alle vogels goed te kunnen bekijken met een verrekijker. Het informatiebord over de verschillende vogelsoorten die het gebied in de vier jaaargetijden bezoeken helpt om de diverse soorten te kunnen onderscheiden, zeker voor een niet vogelaar als ik.
Het was wel schrikken toen Vibeke mij zaterdag belde en huilend vertelde dat ze van achteren was aangereden.
Gelukkig was Vibeke alleen heel erg geschrokken en mankeerde haar niets. De bestuurster van de Matiz die achterop onze auto knalde brak haar sleutelbeen.
Vibeke wilde van de Postweg linksaf slaan richting de Kadijk. Ze moest wachten vanweg al het tegemoetkomende verkeer. Een achteropkomende bestuurster zag dit te laat en reed onze stilstaande auto aan. Het is niet de eerste keer dat een ongeval plaatsvindt op deze locatie. In het verleden zijn hier al diverse kop/staartaanrijdingen geweest. Drie jaar geleden kwam op dezelfde plaats een jonge vrouw om het leven. De provincie heeft later de berm gedeeltelijk verhard zodat auto's elkaar kunnen passeren. Blijkbaar is dit niet afdoende, gezien de ongevallen die met enige regelmaat op deze t-splitsing plaatsvinden.
De twee auto's zijn weggesleept. En inmiddels staat onze auto als het goed is bij het schadeherstelbedrijf.
Het is al ruim 55 jaar geleden 31 januari op 1 februari 1953. Ruim 150 doden in Stavenisse.
En kennelijk zit het nog erg diep. Of toch niet?
Filmamkers wilden een scene voor de film hier op Tholen filmen in het dorpje Stavenisse. Dat leidde tot 'protest'.Kennelijk zit de ramp nog erg diep. Of toch niet?
Het lijkt erop dat met name de Christelijke fracties in de gemeenteraad van Tholen zich ertegen verzetten. Als je dit stuk leest, dan blijkt dat lang niet iedereen die de ramp zelf meegemaakt heeft, zich ertegen verzet.
De kneuterigheid en bekrompenheid van de SGP en RFT komen zo overduidelijk naar voren. Jammer dat hierdoor de filmmakers de opnames in Stavenisse geschrapt hebben. De overige opnames op het eiland gaan wel gewoon door. Dat doet kennelijk geen zeer?!!??
Zoals ik al schreef is niet iedereen het ermee eens dat het bedrijventerrein van Oud Vossemeer wordt uitgebreid, zonder dat de ontsluiting van het bedrijventerrein aangepast is.
De Raad van State heeft nog niet inhoudelijk naar het plan gekeken. Maar totdat dat is gebeurd zet de gemeente Tholen de uitbrediingsplannen wel even in de ijskast. Anders gezegd: die ene ambtenaar kan nu weer iets anders gaan doen ;-)
Vanochtend hebben wij ons ingeschreven in de gemeente Tholen. We moesten daarvoor naar het gemeentehuis. Het was de al weer lang geleden dat ik daar was. De laatste keer was op 16 mei, toen Jelmer en Judith gingen trouwen. We werden toen met open armen ontvangen.
Dit keer mochten we gewoon een nummertje trekken bij de receptie. We kregen nummer N318. Op het grote bord stonden de laatste zes nummers die opgeroepen waren. Daar zaten ook nummers bij die begonnen met een A of een B. Maar dus ook met een N.
Je vraagt je af: waarom krijgen sommigen een andere letter? Ik denk, omdat er verschil zit tussen bepaalde diensten. Maar waarom wil je dat dan bij de receptie al weten? Wellicht om de medewerker met de juiste kennis aan de klant te koppelen. Lijkt logisch.
Dus, omdat je toch niets beters te doen hebt, let je toch maar even op wie er van de wachtenden naar welke medewerker mag. Daar kon ik nu dus maar één regel in ontdekken: Op volgorde van binnenkomst. Want de mensen die net voor ons binnenkwamen werden ook precies in die volgorde opgeroepen. En ze werden door willekeurige medewerkers geholpen, ondanks de verschillende letters op de bonnetjes van de wachtenden.
Dan blijf je toch met een paar vragen zitten:
Waarom moet je nu per se bij de receptie al weten wat je nodig hebt als de medewerkers toch alle diensten kunnen leveren?
Of was het toeval dat deze medewerkers alles konden doen?
Het inschrijven is in ieder geval gelukt. We krijgen bericht als alles ook rond is, want nu gaat de gemeente Tholen eerst netjes onze gegevens bij de gemeente Utrecht opvragen.
Vandaag was de oplevering van ons nieuwe huis. ’s Ochtends vroeg waren we al in Oud Vossemeer aanwezig, omdat de oplevering al om half negen begon.
Van boven naar beneden en van binnen naar buiten zijn we door het huis gelopen. De uitvoerder vertelde nog het een en ander over alle installaties en onze bouwkundig adviseur bekeek alles met een vakmanschapsoog.
Nadat we overal doorheen gelopen waren bleek dat er maar drie puntjes niet in orde zijn aan het huis.
De douchewand is niet geheel geplaatst. We werden dinsdag gebeld dat de douchewand die we gekozen hadden toch niet goed was met de instap. En juist die wand hadden we speciaal gekozen, omdat de adviseur zei dat het zo’n handige instap was. Een nieuwe douchewand is inmiddels besteld.
Verder bleek dat er twee stukjes voeg aan de voorkant van het huis niet helemaal in orde zijn. Die zijn vandaag al gevoegd.
Ook was één van de afsluitstrippen van de ramen niet goed geplaatst. Ook dat is vandaag al hersteld.
Al met al was het dus een hele succesvolle oplevering! We zijn nu maar liefst 15 sleutels van ons huis rijker (5 deuren x 3 sleutels).
De tegels zijn in het land! Dat betekent dat: 1. ze morgen naar de bouw gaan 2. vrijdag de tegelzetter de tegels gaat plaatsen 3. maandag de douchewanden geplaatst worden 4. dinsdag de kitter komt kitten 5. woensdag het huis wordt opgeruimd 6. donderdag 24 april de oplevering van ons nieuwe huis is.
Het had nog even wat voeten in de aarde om een opleveringskeuring rond te krijgen met een bouwkundige. Vereniging Eigen Huis had niemand beschikbaar op een tijd waarop de bouwer kon. En de bouwer was duidelijk de meest flexibele qua tijden. Dus zijn we naar een andere gegaan. Ook daar was het niet makkelijk, maar we hebben er één gevonden.
Eind van de komende week wordt er al druk gegraven in onze toekomstige achtertuin. En dat terwijl ons huis nog helemaal niet is opgeleverd....
Gelukkig hebben we een fijne uitvoerder :-)
Vandaag moesten we dus nog wel even langs bij ons huisje om te gaan meten en paaltjes uitzetten. Sommige delen worden nl meer afgegraven dan andere delen (grond meer dan zand). En het wordt weer geen standaard Nederlandse doorzontuin (terras, gras, paadje border). Er komen weer schuine lijnen in de tuin.
Het was dus zaak om wel te zorgen dat het allemaal netjes gemeten en gemarkeeerd was met paaltjes. De paaltjes hadden we hier nog, meer dan genoeg zelf. En dus hebben we vanmiddag goed gemeten. Inge vond het allemaal prachtig en hielp lief mee. Aan het eind wel iets te lief, want toen Vibeke en ik nog even het laatste hoekje an het meten waren was Inge druk bezig om een heleboel extra paaltjes de grond in de duwen.
Wat was nu het goede paaltje?
Het grote verschil was dat de paaltjes van Inge maar een paar millimeter in de grond zaten en de 'echte' paaltje heel wat centimeters. De juiste paaltjes staan er dus nog :-)
De tegels voor de badkamer waren dus in Nederland niet meer te krijgen. De levertijd schijnt twee weken te zijn. Als het goed is komen ze op dindag 15 april aan bij de tegelleverancier en een dag later bij ons op de bouwplaats.
FritZ hangt bijna iedere dag aan de lijn bij de bouwer om het hoofdpijndossier samen op te lossen. Maar hoopt natuurlijk ook dat een kort lijntje tot veel actie bij de bouwer leidt.
De oplevering van ons nieuwe huis is dus helaas niet meer twee weken na de vooroplevering. De definitieve datum staat nog niet, maar we hopen en gaan er een beetje vanuit dat het toch nog in april zal zijn.
Vandaag was het dan zover: de vooroplevering van ons nieuwe huis in Oud Vossemeer.
Al vroeg reden we richting Tholen om Inge en Ylse bij opa en oma te brengen. En om even over negen uur stonden we bij de uitvoerder op de stoep. Eerst koffie, het blijft wel de bouw.
Daarna zijn we rustig en grondig van top tot teen door ons huis heen gegaan. Genoten van alles wat er picobello uit zeg, maar kritisch op de punten die nog niet in orde zijn.
Na een paar uur was de conclusie: voor 95% TOP, voor 5% FLOP. Op wat klein schilderwerk en pleisterwerk was het huis echt ok. Verder zijn er nog een paar zaken die nog afgemaakt moeten worden zoals opruimen, erfmarkering maken, buitenkraantjes en dat soort dingen. Daar wordt de uitvoerder niet echt zenuwachtig van.
Wel van de laatste 5%. Er zitten nl. een hoop krassen op de tegels van de badkamervloer. En de uitvoerder had dit zelf nog niet gezien. Er moeten acht tegels vervangen worden, maar er waren nog maar zes reserve tegels in huis.
Kortom een hoofdpijnpuntje voor de uitvoerder.
Morgen maar even met 'kantoor' bellen om te vragen hoe de vlag ervoor staat en hoe we de komende weken (met of zonder complete badkamer) de oplevering toch door kunnen laten gaan.
Vandaag zijn de verhuisdozen gebracht. Vanaf nu wordt er langzaam ingepakt. Dat inpakken moet wel iets sneller gebeuren dan verwacht. Onze toekomstige buren in Oud Vossemeer hebben nl al bericht gekregen over de opleverdatum: 10 april!!
FritZ verwacht dat de oplevering van ons huis op 15 april zal zijn. Dat is dus eigenlijk al heel erg snel.
Vanonchtend las ik in de PZC dat we in Oud Vossemeer mooie nieuwe bomen erbij krijgen. Klimaatbos wel te verstaan. Dus was ik blij.
foto Leo Adriaansen / PZC
Vanmiddag las ik op tirol.com dat bomen niet altijd even fijn zijn. Een vijf jarig meisje, uit Nederland, vloog in Going van de piste in een stuk bos naar beneden gegleden en tegen een boom aangeknald. Hopelijk overleeft ze de val.
Dat op Tholen de kerk nog een grote invloed heeft is bekend. Dus dat betekent ook dat op Biddag en Dankdag de bedrijven en scholen dicht zijn.
Op dit moment is de nvloed van de Christelijke partijen in de raad een stuk minder groot. VVD, PvdA en Algemeen Belang Tholen (ABT) hebben een meerderheid. Die meerderheid wil in ieder geval iets aan bid- en dankdag veranderen.
Dat lijkt me een goede zaak, want kerk en staat zijn toch al tijden gescheiden en officiële feestdagen zijn biddag en dankdag niet.
Gisteren ben ik natuurlijk ook nog op de bouw gaan kijken, nu ik toch in Zeeland ben. Het huis ligt er mooi bij zo in de zon. En Toine en zijn mannen bouwen snel door. Ik begin nu echt zin te krijgen om daar te gaan wonen.
Ben je even met een ander project bezig en let je even niet op.... ... zit er zo maar glas in bijna alle ramen. Bovendien zitten er al vensterbanken in ons nieuwe huis, zijn ze al bezig met stucadoren en wordt er ook al gewerkt aan het tegelen van de badkamer.
Ik kan niet wachten tot het af is. Hoewel, even wachten nog is nu wel handig met de kleine erbij.
In de zomer van vorig jaar ben ik door Jelmer en Judith al gevraagd om ceremoniemeester te zijn voor hun huwelijk. Dat vind ik best wel een eer om te doen voor mijn zwager en schoonzus.
Vrijdagavond waren Jelmer en Jusith bij ons om de plannen van de dag verder toe te lichten en samen te bespreken. De avond was sowieso al geslaagd omdat het erg gezellig was. We hebben lekker gegeten met z'n allen. Toen Inge op bed lag hebben we de hele dag compleet doorgesproken.
Hoe de dag eruit gaat zien mag ik natuurlijk niet verklappen. En dat ga ik dus ook niet doen. Maar ik ben wel van mening dat het een hele mooie dag zal gaan worden.
Naast ons tweede kindje en ons nieuwe huis is dit het derde parallelle project naast elkaar. Druk! Maar leuk!
Het was het weekend van Sinterklaas. Dat was wel duidelijk. The Boss gaf zaterdag het voorschot op het bezoek van De Sint op zondag in Smerdiek.
Vrijdagmiddag reed ik toch met een redelijke kater terug naar huis. The Boss was verkouden en zag zich genoodzaakt om zijn concert een dagje uit te stellen.
Zaterdag reden we (Baba o Riley, Corine, Der Chef en ik) dan toch opgetogen naar Arnhem. De parkeerplaats rond het Gelredome was nog redelijk leeg toen wij aankwamen. Baba vroeg of voor de parkeerkosten de auto ook gewassen werd, maar ook dit keer moet Jaap toch echt een keer zelf aan de slag met water, sopje, spons en zeem. Met de bus gingen we naar het centrum van Arnhem. Lekker keuvelen, een kopje koffie, een bokbiertje en lekker hapje eten. Kortom relax toeleven naar een leuk concert. Toen we even op de bus stonden te wachten op terug naar het stadion te gaan, kwamen er drie geblinderdeerde SUV busjes langs met The Boss en de E-street Band. Ze zijn er!
Wij waren ook op tijd in het stadion / sporthal en vonden een mooi plekje op het veld. Het blijft toch handig dat het veld er gewoon uitgeschoven kan worden.
Even over achten ging het licht opeens uit en... kwam er een klein draaiorgel naar boven. Ondertussen liepen de band en Bruce het podium op.
Ruim twee uur en een kwartier later stopten ze pas weer met spelen. Bruce maakte twee keer excuus voor de vertraging met een dag en vroeg nog grappig "Niemand ziek?" Later bleek van wel, want ook mijn buurman had een kaartje, maar lag ziek op bed.
Bruce was nog wel verkouden, maar ging toch als een energieke hond tekeer. Gesteund door de E-Street Band ging het werkelijk vol tempo door.
Slechts zelden nam Bruce het woord, zoals bijvoorbeeld voor de tweede toegift. Sinterklaas was The Boss dus ook opgevallen en dat was gelijk goed voor een speciale uitgave van Santa Claus is coming to town.
Radio Nowhere No Surrender Lonesome Day Gypsy Biker Magic Reason To Believe Candy's Room
She's The One Livin' In The Future The Promised Land Darlington County Tunnel Of Love
Night
Devil's Arcade The Rising Last To Die
Long Walk Home
Badlands
Encores: Girls In Their Summer Clothes "Sinterklaas" Is Coming To Town
Born To Run
Dancing In The Dark American Land
En toen was het echt voorbij.
Buiten regende het en stonden er nog heel veel auto's dichterbij de uitgang van de parkeerplaats dan de auto van Baba o Riley. Kortom: tijd genoeg om nog een t-shirt te kopen.
Vervolgens bij de auto aangekomen, bleek dat er echt geen beweging in de rij zat. De McDonalds was lopend snel te bereiken en met een burgertje en milkshake ging het wachten toch iets fijner. Vervolgens was het ook nog een drama om op de A15 te komen, maar uiteindelijk lag ik dan om 1.00 AM CET in mijn bedje.
Inge had gelukkig de volgende ochtend mededogen en werd pas om 7.00 AM CET wakker. In de loop van de ochtend reden we natuurlijk richting Smerdiek om alsnog De Sint te verwelkomen.
De Sint had Inge goed bedeeld: electro, een pop, een garage met autootjes, puzzels van Nijntje, een boek van Max Velthuis, marsepein en een babykamersetje voor in haar poppenhuis. Kortom: genoeg.
Ik had een leuke vermenigvuldigmachine als surprise en daar trof ik twee boeken in aan: Net echte mensen van Joris Luyendijk en, als tegenpool, Charles Groenhuizen met Amerikanen zijn niet gek. Genoeg leesvoer voor in het vliegtuig of op de hotelkamer als ik nog een keer naar de UK mag.
Een lang en leuk weekend! Met dank aan de hoofdrolspelers: The Boss en De Sint.
