Het was een gekke dag voor wat betreft het weer in het Sauerland.
Al de hele week is het schitterend herfstweer. Ook voor vandaag werd dit weer voorspeld door de meteorologen. Zon, in de ochtend wat nevel en warm voor de tijd van het jaar. En dus trokken wij juist vandaag naar Willlingen om met de skilift naar de Ettelsberg te gaan. Niet te vroeg, zodat het lekker weer zou zijn.
Toen we richting Willingen reden, om 10:15 wist de weerman op WDR2 te vertellen dat er in het zuien van Nordrhein Westfahlen, tegen de grens met Hessen wel wat meer kans op bewolking kon zijn. De wind kwam ook hier nu eens niet uit het noordwesten, maar uit het zuidooosten. En daar kwam de vochtige, warme lucht vandaan.
Dat klopte precies, want Willingen ligt net in Hessen en daar was het de hele dag bewolkt en beukte de zuidoosten wind tegen de Ettelsberg (830 m) en Langenbeg (843 m) aan.
Toen we in de middag weer terugreden naar het Olsberg aan de andere kant van de Ettelsberg en Langenberg, kwam het mooie weer ons weer tegemoet. Zon, warm en geen wind. Hemelsbreed 5 km meer naar het noorden.
De föhn in het Sauerland, nog nooit zo meegemaakt als vandaag.
Deze zaterdag moest ik in IJsselstein zijn voor een bijeenkomst van mijn andere hobby: waterpolo. Daarom was ik al redelijk vroeg van huis gereden,zodat er nog wat tijd over zou zijn om ook een paar leuke geocaches te vinden.
De oplossing van de puzzel die de cachelocatie moet onthullen, lag al een tijdje klaar. Daarom kon ik vrij gemakkelijk richting het nulpunt van de cache navigeren.
Toen ik op minder dan 300 meter van de cache was, schoot de moed mij een beetje in de schoenen... Toch geen achtertuin / voortuin cache. Nee hoor, niets van dit alles. Een vakkundig en netjes verstopte schat was wat ik er aan trof. Mooi en zorgvuldig gemaakt. Leuk om te vinden.
# 1148: *MZLE2010* Brugzicht twee
Na het bezoekje aan de Amiga Scene ging het weer het mooie landschap in. Over de dijk, met opkomende zon, een hardloopster, een wielrenner. Ik miste alleen de boten op de rivier. Die waren er helaas niet.
Op het parkeer coordinaat heb ik mijn auto geparkeerd en ik ben toen nog even over de dijk gelopen. De kou van de lucht in combinatie met de warmte van de zon. Dat is altijd fijn in de ochtend.
# 1149: Tuitix en Trackix en de Ronde van Lopix 5
Na de tweede brugzicht cache, moest ik de dijk weer af en de polder in. Precies bij deze cache was ook een goede plek om de auto neer te zetten.
Het is kennelijk ook een goede plaats om honden uit te laten. En die hond was wel erg sloom en dus zijn baasje ook. Na een tijdje gewacht te hebben, verdwenen de dreuzels en kon ik de cache snel loggen. Eigenlijk veel te snel, want deze cache is werkelijk erg mooi gemaakt en verdient eigenlijk veel meer aandacht. Een toppertje qua uitvoering is dit dus.
# 1150: De Magische Kubus
De oplossing van deze cache had ik al een tijdje in mijn bezit en nu kon ik hier dan ook werkelijk een keer naar toe om te gaan loggen.
De locatie is mooi! Wat een uitzicht en wat mooi met de dauw nog op de velden. Alleen... die zendmast aan de achterkant. Tsja dat hoort erbij in Nederland.
# 1151: **MZLE2007** Wie aan Lopik denkt, denkt aan ......
Na het loggen van de magisch kubus kon ik eindelijk een keer bij deze cache stoppen. Hier ben ik al vaak, nee heel vaak langs gereden. Vroeger, toen ik nog in De Meern woonde nog meer dan nu.
De cache werd relatief snel op zijn verstopplek gespot. Wat een sterke magneet!
# 1152: Tuitix en Trackix en de Ronde van Lopix 6
De caches van deze ronde van Lopik begint me steeds meer boeien. Her en der had ik er al twee eerder gevonden. En na nummer 5 eerder op deze ochtend, was ook nummer 6 weer erg goed.
Het laatste stukje heb ik bewust gelopen, want met dit mooie weer wil ik wel buiten zijn.
# 1153: Dwars door IJsselstein: Zenderpark
Vlak voordat ik mijn eigenlijk doel bereikte bij het Cals College, kon ik ook deze cache nog meepikken. Deze was niet heel moeilijk, zeker niet omdat er weinig mensne in de buurt waren. Dat kan hier denk ik wel heel anders zijn.
Nadat ik eerst een paar uur thuis had gewerkt, reed ik daarna in alle rust naar kantoor in Capelle aan den IJssel. Geen files, geen mist, geen openstaande bruggen en uiteindelijk maar een enkele geocache.
De koeien vonden het maar erg interessant wat ik hier kwam doen. Ik kwam natuurlijk niet om hen te melken, maar om een schatje te vinden. Die zat netjes verstopt.
# 1145: Mooi Hoeksche Waard 3
Op de terugweg uit kantoor naar huis moest ik sowieso nog in Numansdorp langs om een nieuwe (gebruikte) fiest voor mijn dochter op te halen. En dus was ik al op tijd de A29 af te gaan om een stukje binnendoor te rijden. Ik zou wel zien of ik uiteindelijk bij drie of vier caches zou blijven steken.
Uiteindelijk werd het er slechts één en wel deze. Nadat ik dacht dat ik het kokertje ongezien had kunnen loggen, werd ik op de terugweg aangesproken door de bewoner van het huis naast de molen.
De oude man - 88 jaar bleek later - vroeg me of ik het had gevonden. Kennelijk was hij dus op de hoogte van de cache. Natuurlijk had ik hem gevonden (zo moeilijk was de cache niet). De lieve man vroeg hoe lang de cache er nog zou zitten. En nadat ik hem had vertelt dat ik dat niet wist, begon een leuk en mooi gesprek over geocachen.
De man vond het toch maar erg mooi en heeft vol bewondering op mijn Oregon 450 gekeken en met eigen ogen gezien dat we op 7 meter van de cache stonden met een afwijking van 3 meter.
Ruim 15 minuten later kon ik dan toch terug naar mijn auto. Een cache en vooral een mooie ervaring rijker.
# 1146: Hellegatsplaten: DE BONUS
Nadat ik de nieuwe fiets voor Inge had opgehaald in Numansdorp, ben ik binnendoor (dus via de parallelbaan) weer richting Goeree - Overflakkee gereden. Hier lag nl. nog een cache die ik ook nog niet had gevonden en die al langere tijd opgelost klaar lag.
De weg naar de cache was makkelijk en het vinden van deze grote cache nog veel makkelijker. Veel belangrijker waren de andere caches in de Hellegatsplaten serie die mij al op veel mooie plekjes heeft laten komen.
Het was mooi weer. Niet gewoon mooi weer, maar heel mooi weer. Mijn reis van huis naar werk was midden op de dag en dus kon ik de lunchpauze ook gebruiken om even van het zonnetje te genieten bij deze cache.
Het uitzicht is heerlijk hier en dat kan je ook goed zien op de foto. Het loggen in het zonnetje was zeker geen straf.
# 1143: KUNST?TUNNEL ZUIDZIJDE
Nadat ik de cache "Onrust boven Den Bommel" gevonden had, kwam ik ook nog langs dit grappige tunneltje.
Hier was het spotten van de cache kinderspel, zeker omdat er zo midden op de dag geen fieters door het tunneltje reden.
Ik verbaasde mij nog wel over alle loslopende kippen in de akker aan de overkant. Zo veel ruimte hebben maar weinig kippen in Nederland
Het rondje geocachen van deze avond begon bij de Bathse Brug.
Deze cache stond al heel de zomer op ons verlanglijstje, maar omdat het niet vroeg genoeg dondker werd, sloegen we hem steeds over. Ook nu was het nog steeds niet helemaal donker. Gelukkig had Jeroen een nieuwe super goede zaklamp bij zich. Hierdoor konden we de reflector van de cache locatie al vrij snel spotten. De cachelocatie konden we vrij gemakkelijk bereiken en dus konden we onza naam op ons logrolletje schrijven.
Juist tijdens de schemering is het lichtspel hier inderdaad geweldig. Polders waar langzaam wat mist ontstaat, de water dat oranje en rood spiegelt van de ondergaande zon en in de verte alle lampjes van de haven van Antwerpen.
# 1138: Golfbaan Reymerswaal
Het avondje cachen met Arjan en Jeroen vervolgden we na de Bathse Brug bij de golfbaan. Het was inmiddels al redelijk donker en de golfbaan lag er verlaten bij. De cache ook en dat was nou net de bedoeling, want daardoor konden we hem makkelijk tevoorschijn toveren en loggen.
# 1139: Ode aan de DT-fout
De aanrijroute vanaf de golfbaan Reijmerswaal naar de "Ode aan de DT fout" was eigenlijk net zo leuk als het vinden van de cache zelf.
Een klein verlaten weggetje vanaf Bath, via de golfbaan eindigt gewoon op de grote brede weg om BASF in de haven van Antwerpen heen.
Nou is het doel om veel schrijffouten in de log van de cache te maken.
Zau dath lukkuh? Wwelligt well, maar ik weedt het nied seker.
Een paar weken geleden hadden we in dit gebied de Belgische politie al een uitgelegd , hoe het geocachen nou in zijn werk gaat. Dit keer hadden we geen bezoek en konden we met de zaklampen de cache makkelijk vinden tussen alle bomen en planten.
# 1140: De Brabantse Wal 6 - zoek de overeenkomst
Na ons kleine uitstapje in Belgie om de "Ode aan de DT fout" te vinden, gingen we weer terug naar Nederland. We gingen verder op de Brabantse Wal.
Jeroen wilde ons met zijn topo kaartje eerst nog dwars over een akker sturen met de auto. Gelukkig was met een paar honderd meter omrijden, de cachelocatie ook op een normale manier te bereiken.
Op de cache locatie was het verder niet moeilijk om de cache te vinden. De coordinaten bleken precies te kloppen.
# 1141: Verborgen Groen 6: De Sleutel naar de Schat
De laatste cache van ons rondje was in Woensdrecht. Deze hadden we allemaal nog niet gevonden. Via een mooi bospaadje konden we de cache goed bereiken. Er was een uil goed te horen, maar we konden hem helaas niet spotten. De cache wel, en de logrol bevat nu ook onze namen.
De afgelopen dagen vonden de algemene beschouwingen plaats over de plannen van het kabinet Rutte voor 2012.
Gisterenavond werden alle moties in stemming gebracht. Dat duurde welgeteld nog geen tien minuten voor ruim twintig moties. Slechts een enkele motie haalde het. Welke? Ik zou het ook niet meer weten.
Wat iedereen natuurlijk wel onthouden heeft zijn "bedrijfspoedel" en "doe effe nornaal man". Natuurlijk zijn het twee uitspraken van Geert Wilders. Wie anders?
Rond om die twee uitspraken vallen mij twee zaken op. Geert Wilders speelt een andere troefkaart dan voorheen. Vroeger speelde Wilders altijd een extern troefkaart om de agenda en de media mee te vullen. Islam, 911, moskeeen, Turkije, buitenlanders in het algemeen, Henk en Ingrid in het bijzonder, het kwam allemaal wel een keer naar voren. Altijd wist hij daarmee het debat te beheersen en de media te vullen. Dit keer speelde Wilders geen externe troefkaart, maar de interne troefkaart. Persoonlijke aanvallen op collega parlementariers beheersten het debat meer dan ooit. Waar Wilders vroeger wel een enkele persoonlijke aanval op (met name) Cohen had, werd dit nu het hoofdbestanddeel van het debat. Er werd weliswaar nog geseind met islam, Turkije en Griekenland, maar de echtetroefkaart van Wilders was een interne troefkaart.
Natuurlijk won Geert Wlders ook hiermee weer het rondje klaverjassen aan de stamkroeg van de interruptiemicrofoon. En aangezien de competitie nog niet afgelopen is, moet iedereen Wilders gewoon mee laten doen met het volgende rondje.
Een ander aspect is het taalgebruik op zich. De taal van de straat, zoals dit dan wordt genoemd mag van mij best in de tweede kamer tercht komen. Het parlement is tenslotte een afspiegeling van de bevolking. Aan de andere kant is het parlement een instituut dat het voorbeeld geeft over hoe wij in dit land met elkaar om willen gaan. Zeker in een tijd waarin via de media debatten live in breedbeeld 24 uur per dag via politiek 24 bij alle Nederlanders in de huiskamer kan worden gevolgd en kranten in gedrukte vorm en via hun websites elk detail van het debat tot in den treuren uitvergroten, is de invloed vann parlementariërs op de bevolking levensgroot.
De vraag is natuurlijk niet wat Cohen, Rutte, Pechtold, Sap en Van der Staaij van Wilders zijn persoonlijke aanvallen en de voorbeeldfunctie van de parlementariërs vinden. Dat is wel duidelijk. Belangrijker is nog of de kiezer dit nog accepteert. Wat zou u er zelf van vinden als u steeds met populaire retoriek persoonlijk zou worden aangevallen. Als het tijdens vergaderingen op uw werk niet meer gaat over de inhoud van het werk en het functioneren van u of uw collega's op het werk, maar dat zonder aanzien des persoon door uw baas of collega's zwart wordt gemaakt terwijl u, vanuit uw persoonlijke overtuiging, gewoon prima uw werk doet. Het wordt nog erger als de borrelpraat met gewaardeerde vrienden en familie opeens niet meer gaat over Ajax en Feyenoord en de scheidsrechter, maar dat uw vrienden u opeens compleet door het slijk halen omdat u noe toevallig voor een andere club bent of helemaal niet van voetbal houdt.
Waar ligt de grens van de normen en waarden van de kiezer?
PS:
Zou de heer Koperslager al denken al een come back in de politiek arena?
Het concept regeerakkoord tussen VVD en CDA en het concept gedoogakkoord tussen VVD, PVV en CDA is een dag oud. Het nieuws staat vol met kritiek op deze akkoorden. Abvakabo, PvdA, D’66, Van Agt, JOVD en natuurlijk de twee “CDA dissidenten’ Ferrier en Koppejan. Met name de kritiek vanuit de politiek zelf is onbegrijpelijk. De partijen die nu 74 zetels in het parlement hebben, hebben eerder in de informatie (bijna) allemaal de kans gehad om verantwoordelijkheid te nemen na de verdeelde verkiezingsuitslag. Met name het PvdA en in mindere mate de andere partijen links van het midden stelden voorwaarden aan gesprekken of sloten bepaalde combinaties vooraf al uit. Het getuigt nu dan ook van bijzonder kinderlijk gedrag om vanuit de oppositiebankjes met verwijten te strooien richting de partijen die wel verantwoordelijkheid hebben genomen om Nederland te besturen. Invloed nemen is niet makkelijk, maar ik verwacht van leiders als Cohen en Pechtold dat ze het politiek spel kennen en beheersen. Nu er een rechts (what is in the name) akkoord op tafel ligt, maakt links oproer. Terwijl ze zich beter kunnen concentreren op de vraag hoe ze vanaf nu wel invloed kunnen nemen om hun kiezers te laten zien dat ze wel ergens voor staan. Het nemen van invloed is voor Ferrier en Koppejan kinderspel. De akkoorden die nu op tafel liggen, zijn dankzij hen nog steeds in ‘concept’ fase en nog niet definitief. Wat mij echter verbaasd is dat niet helder is wat ze met deze invloed willen bereiken. Inhoudelijk zijn er geen voorbehouden gemaakt tijdens de fractievergadering van het CDA. De afspraken op papier tussen VVD en CDA zijn dus voor Ferrier en Koppejan acceptabel. De gedoogsteun van de PVV is het probleem. Maar het is niet duidelijk wat er aan die afspraken moet veranderen voordat Ferrier en Koppejan tevreden zijn. Zeker nu Koppejan heeft aangegeven dat hij in de fractie blijft als het CDA congres de samenwerking goedkeurt, blijft het een rare bokkesprong. De boodschap van Maxime Verhagen in de formatie is steeds duidelijk geweest. Er komt een regering VVD-CDA en de PVV steunt deze regering. Ik wens het CDA congres veel wijsheid, maar vooral veel inzicht in invloed toe.
Na een cache pauze van 5 maanden was het eindelijk weer eens zo ver. Team Oosterom trok erop uit op een winderige en relatief koude tweede paasdag.
Ons oog was gevallen op de Hoek van Sint Jaape. Dit natuurgebiedje + cache was ons al eerder opgevallen en stond al een tijd op onze wishlist. Net kort of lang genoeg om met de kinderen te doen en voor 90% ook nog Bugaboo proof.
De waypoints vielen in de categorie inkoppertjes. De laatste meters naar de cache mocht Inge het eens helemaal alleen doen en zonder veel problemen wist ze de cache te vinden.
Op de terugweg naar de auto hebben we ook nog even een ommetje gemaakt naar Monument Grevelingendam, want die lag tenslotte bijna op de route. Ook deze cache was makkelijk te pakken.
Gisteren ben ik naar de laatste dag van het Olympisch kwalificatie toernooi schaatsen in Heerenveen gaan kijken. Voor het eerst van mijn leven stond ik in de schaatstempel waar helden en heldinnen als Rintje Ritsma, Falko Zandstra, Tonny de Jong en Annemarie Thomas al grote successen behaalden.
De schaatstempel was slechts voor 40% gevuld, maar dat maakte het niet minder leuk. Al is Heerenveen niet om de hoek, ik was er op tijd. Samen met Erwin en zijn vader stonden we voor de poorten al in de rij. Samen met een grote groep supporters van Arjen van der Kieft trotseerden we de waterkou. Die groep fans van Arjen noemden zich Gekke Kieft Fans, dat stond in ieder geval op hun mutsen. Gek waren ze niet, wel gezellig.
Nadat we het stadion binnen mochten, zochten we een plekje op aan de rand van de staantribune aan de zuidkant. Al snel kwam ook de dweilband van de dag binnen en kon het feest beginnen. Het inrijden was op zich al mooi om te zien. De dames van de 1.000 meter kwamen een voor een het ijs op. Precies voor onze neus zette ze dan meestal aan voor een rondje tempo om op te warmen. Paulien van Deutekom kwam op snelheid door de bocht, maar maakte een misslag en gleed op haar billen de boarding in. Dat ze vervolgens haar rit op de 1.000 meter verloor kwam voor mij dus niet als een verrassing.
Margot Boer won de 1.000 meter en samen met Laurine van Riessen en Annette Gerritsen maakten ze weer een podium voor de Control ploeg compleet.
Na een dweilpauze was het tijd voor de 10 km voor heren. In de eerste rit mocht Ted Jan Bloemen het alleen doen. Hij had geen tegenstander en moest dus 25 rondjes alleen en met behulp van het publiek schaatsen. Hij reed een mooie en goede race en het was echt leuk om iemand alleen aan te moedigen. Uiteindelijk werd hij vierde.
De twee andere ritten voor de dweil waren niet echt spannend. Na de dweil was het echt echter heroiek en dramtiek samengepakt in een halfuur topsport van de bovenste plank.
Bob de Jong en Arjen van de Kieft gingen bijna 6 km gelijk op in hun 10 km rit. Het schema lag maar een paar seconden boven het baanrecord van Sven Kramer. Iedere rondje probeerden beide rijders als eerste het rechte eind op te komen richting de finish. Eerst had Van der Kieft een klein voordeel, later De Jong, hierna nog een keer Van der Kieft. De Gekke Kieft Fans werden langzaam echt gek. Op 6400 meter moest Van der Kieft toch het hoofd buigen voor De Jong. Bob reed door en bij iedere rondje laag in de 30 seconden schoof hij weer een paar tienden op richting het baanrecord van Kramer. Kramer kon vanaf 8.400 meter nog versnellen naar rondjes 30.0 en dat kon De Jong niet. Wel was zijn eindtijd goed voor een persoonlijk record en de tweede tijd ooit in Thialf! Achter De Jong ging Van der Kieft stug door. Hij reed een paar rondjes 31.6 en ging dus niet kapot. Ook Van der Kieft reed een nieuw PR en legde de lat voor Verheijen hoog.
De tweede rit na de dweil was een rit van de groene brigade van TVM. Wouter Olde Heuvel tegen Carl Verheijen. Naast De Jong en Van der Kieft hadden ook de twee teamgenoten van Kramer een Olympisch kwalificatie achter hun naam.
Verheijen begon snel, wellicht te snel. Rondje 30.2 om mee te beginnen. Daarna liep zijn schema langzaam op. Tot 6 km leek het erop alsof hij alles onder contole had. Zijn rondetijden waren iets aan de hoge kant, maar Van der Kieft zijn rondjes waren op het laatst hoger dan ervoor. Verheijen kan op het laatst meestal versnellen, maar nu niet. Ook een rondje 31.6. Ik schreeuwde de longen uit mijn lijf en sloeg zo hard als ik kon. Kemkers gaf aan 31.2, dat moet je rijden. Maar in plaats van dalende rondetijden, liepen ze juist op. Op het scorebord in Thialf zelf was dat al eerder duidelijk. De snelheid, die je op tv af en toe in beeld ziet op de kortste afstanden, staat in de hal continu op het scorebord en zo kon je duidelijk zien dat Carl steeds langzamer ging. Op 5 rondjes voor het einde was het voor mij duidelijk: Carl gaat het niet redden.
Hierna kwamen de dames opnieuw in de baan voor de 5 km. Wat de laatste dagen op tv al duidelijk werd gemaakt in de analyses, kon ik ook met mijn eigen ogen zien. De spoeling op de 5 km bij de dames is dun. Zonder Gretha Smit en Renate Groenewold blijft alleen Elma de Vries over. Zij reed als enige een race die er toe deed. Maar ook haar tijd in Thialf zal in Vancouver niet genoeg zijn voor een medaille. Martin Hersman zei tijdens de dramatische 1.500 meter van Elma de Vries al dat ze moest gaan kiezen. Niet alles doen: marathons, world cups lange baan, oh ja natuurijs marathons, in de zomer skeeleren. Maar daar heeft Elma de Vries nog niet naar geluisterd, want na het officile programma reed ze nog vrolijk mee met een mini marathon over 20 rondjes met marathon en lange baan rijdsters.
Ook de mannen reden zo'n mini marathon. Daar bleek bij het overgebleven publiek Douwe de Vries de populairste rijder. Hij bleef in een groepje van drie rijders lang vooruit, maar uiteindelijk redden ze het niet. Cees Juffermans won in de massasprint.
En daarmee was het programma afgelopen. Een mooie schaatsdag was voorbij. Thialf was geweldig en ik kom zeker terug.
Oh ja, de blauwe hoeden die Aegon beschikbaar had gesteld met de voornamen van de topschaatsers waren er niet voor iedere schaatser. Carl en Arjen ontbraken bijvoorbeeld. Sven was het populairst, net als Annette. Paulien en Beorn waren nog in overvloed verkrijgbaar. Ik koos voor de schaatser met de mooiste techniek: Bos; Jan dus!
Een paar jaar geleden schreef ik nog dat de Tour bijna dood was. Dit jaar volg ik hem sinds jaren weer intensiever dan ooit.
Ik weet niet waaraan het nou precies ligt: de Zeeuwse wielergekte van Rene, Frits, Mark, Mark of de rentree van Lance en spanning binnen Astana of dat de Tour met de site en twitter van de NOS nu wel heel makkelijk te volgen is. Waarschijnlijk is het een combinatie van factoren.
Dat renners nog steeds aan de lopende band worden gepakt (ook vandaag weer twee renners, ook al doen die niet mee in de Tour), dat de Astana ploeg het peloton ouderwets goed controleert en dat Rabo geen deuk in een pakje boter rijdt, neem ik zelfs voor lief.
Vroeger was ik nooit voor Armstrong, maar dit jaar hoop ik toch echt dat hij wint, omdat hij niet de echte favoriet is.
De spanning is om te strijden. Contador staat 2 tellen voor op Armstrong. De dans om het geel zal lang duren. Armstrong wil controleren. Contador wil attackeren en Bruyneel wil alleen maar dat er een Astana renner wint. Zie hier de ultieme driehoeksverhouding die de Tour tot een spannende thriller maakt.
Wanneer begint het slot van deze spannende thriller: zondag richting Verbier? De tijd zal het leren.
Afgelopen week openden de gemeente, Staatsbosbeheer en de provincie Zeeland officieel de Scherpenissepolder. In dit brakke gebied ten zuiden van Scherpenisse is een mooi waterrijk gebied aangelde met plassen, drassige stukken en eilandjes. Een ideaal gebied voor vogels.
Gisteren toen het weer opklaarde zijn we er met zijn viertjes opuit getrokken om het gebied te bekijken. De uitkijkpunten over de polder zijn mooi aangelegd en geven de mogelijkheid om alle vogels goed te kunnen bekijken met een verrekijker. Het informatiebord over de verschillende vogelsoorten die het gebied in de vier jaaargetijden bezoeken helpt om de diverse soorten te kunnen onderscheiden, zeker voor een niet vogelaar als ik.
Zaterdag was Oud-Vossemeer weer voor 1 dag het centrum vna wandelend Nederland. De Wandelclub Oud-Vossemeer organiseerde de Zevendorpentocht. 50 km wandelen langs de zeven dorpen op Tholen, maar je kon ook voor een kleinere afstand kiezen.
Tijdens de Zevendorpentocht in Oud-Vossemeer organiseerde de plaatselijke dweilband 'De vlooientrappers' het Open Zeeuws Kampioenscap voor dweilorkesten. En dus wat het in het centrum gezellig druk.
Ook wij zijn even gaan kijken naar de binnenkomende wandelaars, de braderie en natuurlijk naar de muziek!
Inge en haar klasgenootje Jasper dansten vrolijk mee.
Champions League finale, bezoek van Ghadaffi, bezoek van Netanjahy, G8-top. Ieder bezoek in Rome van mij de afgelopen weken is er wel iets aan de hand. Helicopters vliegen over het centrum. Verbaasd kijk ik omhoog. Nog verbaasder kijk ik om me heen. Niemand lijkt het iets te interesseren. Niemand kijkt omhoog.
Als in Nederland een top wordt gehouden en er een rijstrook dicht moet op de A4 en de A13 is gelijk het hele land in rep en roer. Hier in Rome gaat men gewoon verder met het gewone leven. Hier is kennelijk echt sprake van een wereldstad.
Oh ja, over twee weken is er weer wat aan de hand: het WK, zwemmen en waterpolo. Ook in Rome dus!
Als voorbereidingstoernooi speelde het Nederlands dames waterpoloteam het afgelopen weekend in Eindhoven tegen Hongarije (9-8 winst), Canada (8-7 winst) en USA. Bij de laatstgenoemde wedstrijd ben ik zaterdag samen met een paar waterpolo vriendjes en vriendinnetjes uit De Meern gaan kijken.
De KNZB maakte bekend een nieuwe sponsor gevonden te hebben. Zowel de dames als heren selectie worden tot de Olympics van 2012 gesponsord door de Lotto. Nederland speelde voor de gelegenheid met gele caps. En daarom lagen er zaterdag steeds 6 verschillende Lotto balletjes (nummers 2 tot en met 13) in het water. Alleen het reserve getal bleeft steeds de rode nummer 1. Officieel is het spelen met gele caps door de thuisploeg niet altijd toegestaan.
De mutsen van de ploegen moeten afwijkend van kleur zijn, zij moeten anders dan egaal rood zijn en moeten verschillen van de kleur van de bal, dit ter goedkeuring door de scheidsrechters.
Kennelijk vonden de scheidsrechters het in deze oefenwedstrijd geen probleem.
Nederland verloor na een fysieke wedstrijd met 8 - 7 van de USA. De wedstrijd kan je in zijn geheel terugkijken op zwemsport tv
Na de wedstrijd ben ik met de vriendinnetjes nog lekker gaan eten in het centrum van Eindhoven. Het was uitermate goed terrasjes weer. Het 'mensjes' kijken bleef in dit geval niet alleen beperkt tot de voorbijlopende dames en heren. Maar liefst drie vrijgezellenfeesten hadden zich op de terrassen rondom ons genesteld. Een man verkleed als een was nog tot daar aan toe. Maar een man verkleed als kip met een kinderwagen vol met dameslingerie die hij moest zien te slijten aan de verschillende dames was al beter entertainment. Het toppertje van de avond was Rutger. Zijn vrienden hadden een wip gebouwd en meegenomen. "Rutgers' laatste wip" stond groot op de wip en aan Rutger de schone taak om met zo veel mogelijk dames te wippen.
De finales van de play offs gaan bij de dames tussen Poalr Bears en Het Ravijn. Bij de heren gaan de finales tussen GZC Donk en PSV.
Polar Bears was in twee spannende ontmoetingen twee keer te sterk voor GZC Donk (9-6 / 11-8). Het Ravijn won vrijdag met 10-6 van ZVL. Zaterdag trokken de Nijverdallers met 12-11 aan het langste eind. De finalisten treffen elkaar aanstaande vrijdag eerst in Nijverdal bij Het Ravijn.
Titelhouder GZC Donk had vrijdag in eigen huis veel moeite met AZ&PC Amersfoort (14-13). De NOS maakte de onderataande samenvatting.
In de return verliep het voorspoediger voor de ploeg van coach Robin van Galen (16-9). Ook hier was de NOS weer bij. Let vooral op het geluk dat de NOS heeft met de aanwezige duikers. En het goed in beeld brangen van de strafworpfout die Arno Havenga veroorzaakte. Een pluim voor het deskundige commentaar van Eric van Dijk.
PSV won twee keer met ruime marge van BRC. In het Pieter van de Hoogenband Zwemstadion werd het 17-12, in Het Timpke te Borculo hield de teller halt bij 15-11 in het voordeel van de Eindhovenaren. Vrijdag ontvangt GZC Donk PSV in eigen huis. Zaterdag liggen de teams in Eindhoven in het water. En mocht een beslissingsduel noodzakelijk zijn, dan verhuist het circus terug naar de Goudse Tobbe.
De NOS laat as donderdag een reportage horen over GZC Donk in de avonduitzending van Langs de Lijn.
