OKT

Gisteren ben ik naar de laatste dag van het Olympisch kwalificatie toernooi schaatsen in Heerenveen gaan kijken. Voor het eerst van mijn leven stond ik in de schaatstempel waar helden en heldinnen als Rintje Ritsma, Falko Zandstra, Tonny de Jong en Annemarie Thomas al grote successen behaalden.

De schaatstempel was slechts voor 40% gevuld, maar dat maakte het niet minder leuk. Al is Heerenveen niet om de hoek, ik was er op tijd. Samen met Erwin en zijn vader stonden we voor de poorten al in de rij. Samen met een grote groep supporters van Arjen van der Kieft trotseerden we de waterkou. Die groep fans van Arjen noemden zich Gekke Kieft Fans, dat stond in ieder geval op hun mutsen. Gek waren ze niet, wel gezellig.

Nadat we het stadion binnen mochten, zochten we een plekje op aan de rand van de staantribune aan de zuidkant. Al snel kwam ook de dweilband van de dag binnen en kon het feest beginnen. Het inrijden was op zich al mooi om te zien. De dames van de 1.000 meter kwamen een voor een het ijs op. Precies voor onze neus zette ze dan meestal aan voor een rondje tempo om op te warmen. Paulien van Deutekom kwam op snelheid door de bocht, maar maakte een misslag en gleed op haar billen de boarding in. Dat ze vervolgens haar rit op de 1.000 meter verloor kwam voor mij dus niet als een verrassing.

Margot Boer won de 1.000 meter en samen met Laurine van Riessen en Annette Gerritsen maakten ze weer een podium voor de Control ploeg compleet.


Na een dweilpauze was het tijd voor de 10 km voor heren. In de eerste rit mocht Ted Jan Bloemen het alleen doen. Hij had geen tegenstander en moest dus 25 rondjes alleen en met behulp van het publiek schaatsen. Hij reed een mooie en goede race en het was echt leuk om iemand alleen aan te moedigen. Uiteindelijk werd hij vierde.

De twee andere ritten voor de dweil waren niet echt spannend. Na de dweil was het echt echter heroiek en dramtiek samengepakt in een halfuur topsport van de bovenste plank.

Bob de Jong en Arjen van de Kieft gingen bijna 6 km gelijk op in hun 10 km rit. Het schema lag maar een paar seconden boven het baanrecord van Sven Kramer. Iedere rondje probeerden beide rijders als eerste het rechte eind op te komen richting de finish. Eerst had Van der Kieft een klein voordeel, later De Jong, hierna nog een keer Van der Kieft. De Gekke Kieft Fans werden langzaam echt gek. Op 6400 meter moest Van der Kieft toch het hoofd buigen voor De Jong. Bob reed door en bij iedere rondje laag in de 30 seconden schoof hij weer een paar tienden op richting het baanrecord van Kramer. Kramer kon vanaf 8.400 meter nog versnellen naar rondjes 30.0 en dat kon De Jong niet. Wel was zijn eindtijd goed voor een persoonlijk record en de tweede tijd ooit in Thialf! Achter De Jong ging Van der Kieft stug door. Hij reed een paar rondjes 31.6 en ging dus niet kapot. Ook Van der Kieft reed een nieuw PR en legde de lat voor Verheijen hoog.

De tweede rit na de dweil was een rit van de groene brigade van TVM. Wouter Olde Heuvel tegen Carl Verheijen. Naast De Jong en Van der Kieft hadden ook de twee teamgenoten van Kramer een Olympisch kwalificatie achter hun naam.

Verheijen begon snel, wellicht te snel. Rondje 30.2 om mee te beginnen. Daarna liep zijn schema langzaam op. Tot 6 km leek het erop alsof hij alles onder contole had. Zijn rondetijden waren iets aan de hoge kant, maar Van der Kieft zijn rondjes waren op het laatst hoger dan ervoor. Verheijen kan op het laatst meestal versnellen, maar nu niet. Ook een rondje 31.6. Ik schreeuwde de longen uit mijn lijf en sloeg zo hard als ik kon. Kemkers gaf aan 31.2, dat moet je rijden. Maar in plaats van dalende rondetijden, liepen ze juist op. Op het scorebord in Thialf zelf was dat al eerder duidelijk. De snelheid, die je op tv af en toe in beeld ziet op de kortste afstanden, staat in de hal continu op het scorebord en zo kon je duidelijk zien dat Carl steeds langzamer ging. Op 5 rondjes voor het einde was het voor mij duidelijk: Carl gaat het niet redden.



Hierna kwamen de dames opnieuw in de baan voor de 5 km. Wat de laatste dagen op tv al duidelijk werd gemaakt in de analyses, kon ik ook met mijn eigen ogen zien. De spoeling op de 5 km bij de dames is dun. Zonder Gretha Smit en Renate Groenewold blijft alleen Elma de Vries over. Zij reed als enige een race die er toe deed. Maar ook haar tijd in Thialf zal in Vancouver niet genoeg zijn voor een medaille. Martin Hersman zei tijdens de dramatische 1.500 meter van Elma de Vries al dat ze moest gaan kiezen. Niet alles doen: marathons, world cups lange baan, oh ja natuurijs marathons, in de zomer skeeleren. Maar daar heeft Elma de Vries nog niet naar geluisterd, want na het officile programma reed ze nog vrolijk mee met een mini marathon over 20 rondjes met marathon en lange baan rijdsters.



Ook de mannen reden zo'n mini marathon. Daar bleek bij het overgebleven publiek Douwe de Vries de populairste rijder. Hij bleef in een groepje van drie rijders lang vooruit, maar uiteindelijk redden ze het niet. Cees Juffermans won in de massasprint.

En daarmee was het programma afgelopen. Een mooie schaatsdag was voorbij. Thialf was geweldig en ik kom zeker terug.

Oh ja, de blauwe hoeden die Aegon beschikbaar had gesteld met de voornamen van de topschaatsers waren er niet voor iedere schaatser. Carl en Arjen ontbraken bijvoorbeeld. Sven was het populairst, net als Annette. Paulien en Beorn waren nog in overvloed verkrijgbaar. Ik koos voor de schaatser met de mooiste techniek: Bos; Jan dus!

De Tour

Een paar jaar geleden schreef ik nog dat de Tour bijna dood was. Dit jaar volg ik hem sinds jaren weer intensiever dan ooit.

Ik weet niet waaraan het nou precies ligt: de Zeeuwse wielergekte van Rene, Frits, Mark, Mark of de rentree van Lance en spanning binnen Astana of dat de Tour met de site en twitter van de NOS nu wel heel makkelijk te volgen is. Waarschijnlijk is het een combinatie van factoren.

Dat renners nog steeds aan de lopende band worden gepakt (ook vandaag weer twee renners, ook al doen die niet mee in de Tour), dat de Astana ploeg het peloton ouderwets goed controleert en dat Rabo geen deuk in een pakje boter rijdt, neem ik zelfs voor lief.

Vroeger was ik nooit voor Armstrong, maar dit jaar hoop ik toch echt dat hij wint, omdat hij niet de echte favoriet is.

De spanning is om te strijden. Contador staat 2 tellen voor op Armstrong. De dans om het geel zal lang duren. Armstrong wil controleren. Contador wil attackeren en Bruyneel wil alleen maar dat er een Astana renner wint. Zie hier de ultieme driehoeksverhouding die de Tour tot een spannende thriller maakt.

Wanneer begint het slot van deze spannende thriller: zondag richting Verbier? De tijd zal het leren.

Scherpenissepolder

Afgelopen week openden de gemeente, Staatsbosbeheer en de provincie Zeeland officieel de Scherpenissepolder. In dit brakke gebied ten zuiden van Scherpenisse is een mooi waterrijk gebied aangelde met plassen, drassige stukken en eilandjes. Een ideaal gebied voor vogels.

Gisteren toen het weer opklaarde zijn we er met zijn viertjes opuit getrokken om het gebied te bekijken. De uitkijkpunten over de polder zijn mooi aangelegd en geven de mogelijkheid om alle vogels goed te kunnen bekijken met een verrekijker. Het informatiebord over de verschillende vogelsoorten die het gebied in de vier jaaargetijden bezoeken helpt om de diverse soorten te kunnen onderscheiden, zeker voor een niet vogelaar als ik.

Dweilen

Zaterdag was Oud-Vossemeer weer voor 1 dag het centrum vna wandelend Nederland. De Wandelclub Oud-Vossemeer organiseerde de Zevendorpentocht. 50 km wandelen langs de zeven dorpen op Tholen, maar je kon ook voor een kleinere afstand kiezen.

Tijdens de Zevendorpentocht in Oud-Vossemeer organiseerde de plaatselijke dweilband 'De vlooientrappers' het Open Zeeuws Kampioenscap voor dweilorkesten. En dus wat het in het centrum gezellig druk.

Ook wij zijn even gaan kijken naar de binnenkomende wandelaars, de braderie en natuurlijk naar de muziek!

Inge en haar klasgenootje Jasper dansten vrolijk mee.

Foto: Omroep Tholen

Wereldstad

Champions League finale, bezoek van Ghadaffi, bezoek van Netanjahy, G8-top. Ieder bezoek in Rome van mij de afgelopen weken is er wel iets aan de hand. Helicopters vliegen over het centrum. Verbaasd kijk ik omhoog. Nog verbaasder kijk ik om me heen. Niemand lijkt het iets te interesseren. Niemand kijkt omhoog.

Als in Nederland een top wordt gehouden en er een rijstrook dicht moet op de A4 en de A13 is gelijk het hele land in rep en roer. Hier in Rome gaat men gewoon verder met het gewone leven. Hier is kennelijk echt sprake van een wereldstad.

Oh ja, over twee weken is er weer wat aan de hand: het WK, zwemmen en waterpolo. Ook in Rome dus!

Dutch Waterpolo Trophy

Als voorbereidingstoernooi speelde het Nederlands dames waterpoloteam het afgelopen weekend in Eindhoven tegen Hongarije (9-8 winst), Canada (8-7 winst) en USA. Bij de laatstgenoemde wedstrijd ben ik zaterdag samen met een paar waterpolo vriendjes en vriendinnetjes uit De Meern gaan kijken.

De KNZB maakte bekend een nieuwe sponsor gevonden te hebben. Zowel de dames als heren selectie worden tot de Olympics van 2012 gesponsord door de Lotto. Nederland speelde voor de gelegenheid met gele caps. En daarom lagen er zaterdag steeds 6 verschillende Lotto balletjes (nummers 2 tot en met 13) in het water. Alleen het reserve getal bleeft steeds de rode nummer 1. Officieel is het spelen met gele caps door de thuisploeg niet altijd toegestaan.

De mutsen van de ploegen moeten afwijkend van kleur zijn, zij moeten anders dan egaal
rood zijn en moeten verschillen van de kleur van de bal, dit ter goedkeuring door de
scheidsrechters.

Kennelijk vonden de scheidsrechters het in deze oefenwedstrijd geen probleem.

Nederland verloor na een fysieke wedstrijd met 8 - 7 van de USA. De wedstrijd kan je in zijn geheel terugkijken op zwemsport tv

Na de wedstrijd ben ik met de vriendinnetjes nog lekker gaan eten in het centrum van Eindhoven. Het was uitermate goed terrasjes weer. Het 'mensjes' kijken bleef in dit geval niet alleen beperkt tot de voorbijlopende dames en heren. Maar liefst drie vrijgezellenfeesten hadden zich op de terrassen rondom ons genesteld. Een man verkleed als een was nog tot daar aan toe. Maar een man verkleed als kip met een kinderwagen vol met dameslingerie die hij moest zien te slijten aan de verschillende dames was al beter entertainment. Het toppertje van de avond was Rutger. Zijn vrienden hadden een wip gebouwd en meegenomen. "Rutgers' laatste wip" stond groot op de wip en aan Rutger de schone taak om met zo veel mogelijk dames te wippen.

De finales

De finales van de play offs gaan bij de dames tussen Poalr Bears en Het Ravijn. Bij de heren gaan de finales tussen GZC Donk en PSV.

Polar Bears was in twee spannende ontmoetingen twee keer te sterk voor GZC Donk (9-6 / 11-8). Het Ravijn won vrijdag met 10-6 van ZVL. Zaterdag trokken de Nijverdallers met 12-11 aan het langste eind. De finalisten treffen elkaar aanstaande vrijdag eerst in Nijverdal bij Het Ravijn.

Titelhouder GZC Donk had vrijdag in eigen huis veel moeite met AZ&PC Amersfoort (14-13). De NOS maakte de onderataande samenvatting.



In de return verliep het voorspoediger voor de ploeg van coach Robin van Galen (16-9). Ook hier was de NOS weer bij. Let vooral op het geluk dat de NOS heeft met de aanwezige duikers. En het goed in beeld brangen van de strafworpfout die Arno Havenga veroorzaakte. Een pluim voor het deskundige commentaar van Eric van Dijk.



PSV won twee keer met ruime marge van BRC. In het Pieter van de Hoogenband Zwemstadion werd het 17-12, in Het Timpke te Borculo hield de teller halt bij 15-11 in het voordeel van de Eindhovenaren. Vrijdag ontvangt GZC Donk PSV in eigen huis. Zaterdag liggen de teams in Eindhoven in het water. En mocht een beslissingsduel noodzakelijk zijn, dan verhuist het circus terug naar de Goudse Tobbe.

De NOS laat as donderdag een reportage horen over GZC Donk in de avonduitzending van Langs de Lijn.

De tuin

Op 4 en 5 mei was het niet alleen gedenken feest vieen, maar werd er ook hard gewekrt in onze tuin.

Zowel in de achtertuin als in de voortuin heeft Jaco Koster een hoop werk verzet. De achtertuin werd beplant met grondbedekkers, solitaire planten en een boom.

In de voortuin hebben we er mooi zitje bij onder een linde. Ook plantte Jaco leilindes aan beide kanten van de voortuin. Samen met de beukenhaag zorgen deze voor de nodige beschutting. De haag staat al sinds vorige jaar herfst en groeit al lekker.

Verderkwamen er in de voortuin bolcaltapa's, stamroosjes, lavendel, en nog veel meer klein spul dat groeit en bloeit.

Hieronder enkele impressies.

Play offs & Play outs

De KNVB bakt er tot nu toe weinig van met het organiseren van play offs en play outs. In vele andere sporten is het al helemaal ingeburgerd.

Zo ook in het waterpolo.

De eerste 8 ploegen uit de hoofklasse van de mannen en de eerste 8 ploegen uit de damescompetitie begonnen vorig weekend aan de play offs. (Hoe de damescompetitie in elkaar zit, leg ik een andere keer nog wel uit. Feit is dat zich 8 ploegen voor de play offs gekwalificeerd hebben).

De beste vier ploegen bij de dames en de heren strijden komend weekend om een plek in de finale. Bij de heren speelt AZ&PC tegen GZC Donk en PSV tegen de absolute outsider BRC.

De halve finales bij de dames gaan tussen Het Ravijn en ZVL. In de tweede halve finale speelt Polar Bears tegen Donk.

Daarmee is voor het eerst sinds jaren Polar Bears er niet meer bij in de halve finale bij de heren en speelt Donk met zowel een dames- en herenteam nog mee om het kampioenschap van Nederland.

De NOS doet ook verslag. Morgenavond om 22:30 in het SportJournaal en zaterdag om 22:00 in Studio Sport op Nederland 3. Zondagmiddag doet 'good old' Jos van Kuijeren verslag van een mogelijke beslissingswedstrijd in Langs de Lijn.

Boeken

Toen ik gisteren bij de security op Rotterdam Airport stond, werd ik boos op mijzelf.

Ik was nl een aantal dingen vergeten in te pakken. Ten eerste een riem om aan te doen bij een net pak. De Hugo Boss riem van euro 64,95 in de shop op Zestienhoven was wel mooi, maar ook weer niet zo mooi.

Belangrijker vond ik, dat ik vergeten was om een boek in mijn tas te doen. En dus had ik niets te lezen bij me.

Op mijn verlanglijstje staan nog wel een paar boeken: Mijn Olympische missie van Robin van Galen en Van Rotterdam naar het Witte Huis van Kirsten Verdel. Beide staan slechts een muisklik weg op mijn verlanglijstje van Bol.com om te kopen. Maar iets houdt mij tegen. Er staat nl nog een aantal ongelezen of half gelezen boeken in de kast. En eigenljk vind ik dat ik die eerst maar eens moet lezen voordat ik een nieuw boek koop.

Nu was er echter de ideale aanleiding om een van de twee boeken te kopen. Helaas had de shop in Rotterdam Airport geen van beide boeken liggen. Wel 'Nachttrein naar Lissabon' van Paul Mercier. Die ligt ook nog thuis en daar ben ik al ruim 200 pagina's in op weg. Dus die heb ik maar niet gekocht.

Als alternatief heb ik voor euro 1,75 maar een NRC aangeschaft. Daar vermaak ik me ook prima mee.

Geocache #277 en #278

Onderweg naar Rotterdam Airport maar een keer het Kleinpolderplein overgeslagen en via deze caches (277 en 278) gereden.

Dat scheelde nog file ook!

Geocache #263 tm #276

In de afgelopen weken is er veel gecached.

Op mijn profiel kan je lezen welke ik zoal gevonden heb.

De dag voor Koniginnedag, 29 april dus, vond ik onderweg naar kantoor een cache. In de lunchpauze kon ik samen met Der Chef ook nog een cache loggen in de buurt van kantoor.

Ik schreef al eerder dat ik op 4 mei voor mijn werk naar Duitsland was. Onderweg heen en terug heb ik langs de autobahn nog vijf caches kunnen vinden.

Op 5 mei ben ik nog even bij mijn vader een paar nieuwe spulletjes gaan afgeven. Ik reed met een kleine omweg via het uiterste puntje van St Philipsland om daar nog een cache te vinden.

De laatste zes caches vond ik voor de training op de Veluwe in tussen de A28 en Elspeet in.

Training

Vorige week donderdag tot en met zaterdag stond het vierde blok van mijn interne trainingsprogramma bij Ab Ovo op het programma. Samen met nog negen andere collega's hebben we weer bijna drie dagen veel mogen leren.

Aangezien we met elkaar hebben afgesproken hierover niets inhoudelijks naar buiten te brengen, is het de kunst om juist die dingen te vertellen die voor mij persoonlijk wel opmerkelijk waren.

Een van de meest opmerkelijke dingen op de training waren de reacties van bijna iedereen op zaterdagochtend bij het koffiezetapparaat. Bij de zalen in het hotel staat een koffiezetapparaat dat uitermate goede koffie levert van versgemalen bonen. Op donderdag en vrijdag maakte het apparaat al vele lekkere kopjes koffie, espresso, cappuchino en thee voor ons klaar.

Zaterdagochtend kwamen we 1 voor 1 bij het koffiezetapparaat aan. Zonder dat er maar een woord was gezegd zei iedereen uit zichzelf gelijk: "Is ie kapot?" Ja, het apparaat was dus kapot. Een lichte vorm van paniek maakte zich van ons allemaal meester.

Een medewerkster van het hotel had al snel door dat het ernstig was en zorgde snel voor thermoskannen met koffie. Dat had ze goed ingeschat.

In de eerste pauze bleek het koffiezetapparaat het weer te doen en zei iedereen bij het passeren van het apparaat "fijn geluid" toen hij de bonen weer hoorde malen.

Moraal van dit verhaal: je hoeft niet veel te zeggen om al te voelen of iets mis is of juist goed zit.

Navertellen

Gisteren was ik voor mijn werk in Duitsland. op zich is daar niets geks aan, want ik ben wel vaker voor mijn werk in Duitsland. Wat het wel een speciale dag maakte is dat het gisteren 4 mei was. De dag van de dodenherdenking. De dag ook dat de herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog weer scherp worden gesteld.

Op mijn rit terug naar Nederland bedacht ik em dat ik die dag met allemaal Duitsers aan tafel heb gezeten die de oorlog, net als ik, niet meegemaakt hebben. Die de oorlog alleen kennen van de overlevering. Ik prijs me gelukkig dat ik nu op een hele goede en fijne manier met hen kan samenwerken. Dat zowel zij als wij in een democratie leven. Dat we samen deel uitmaken van de Europese Unie en dat we economisch sterk van elkaar afhankelijk zijn.

Op de terugreis bleek ook al snel dat ik 's avonds om acht uur nog niet thuis zou zijn. En dat ik, voor het eerst in jaren, de Dodenherdenking vanuit de auto zou doen. Op Radio 1 was ruim aandacht voor de herdenking. Toen ik de CD speler uitzette en de radio aan, viel ik midden in de speech van Wim de Bie. Hij sprak gisterenavond in de nieuwe Kerk. Een speech die mij in het hart raakte. Een stuk waarin hij zichzelf als kind, jonge vader, 40er en nu als 60er beschrijft, herinnert en de beelden van de Tweede Wereldoorlog weer scherp stelt.



Natuurlijk ben ik om even voor acht uur even gestopt op een parkeerplaats langs de A 58 om rustig twee minuten stil te kunnen zijn. Net als Wim de Bie hoop ik dat steeds meer onschuldige burgers in oorlogsgebieden het over 60 jaar ook nog kunnen navertellen.

Dag van uitersten

Voor mij persoonlijk en met de kinderen was het de leukste Koninginnedag sinds tijden. Inge (4) en Ylse (1) beseffen natuurlijk nog niet wat er zich gisteren in Apeldoorn voor drama heeft afgespeeld.

Voor ons zelf begon de dag zo leuk met het ophalen van de ballonnen voor de ballonnenwedstrijd. Daarna liepen we met een hele stoet achter de muziekvereniging aan naar De Markt. Alle kinderen mochten daar de ballonnen loslaten. Vervolgens liepen we weer achter de muziek aan richting het voetbalveld. Daar had de Oranjevereniging een erg leuk spelletjes parcours uitgezet.

's Middags was er voor de kinderen ook nog pony rijden, een springkussen en kon je geschminkt worden. De 'oudere' jongeren konden meedoen aan het volleybal toernooi.

Alles verliep zo rustig en zo vriendelijk. Nergens werd gescholden of ruzie gemaakt. Een ideale Koninginnedag zoals ik het me voorstel. En zo zal het niet alleen hier in Oud-Vossemeer geweest zijn, maar nog op heel veel andere plaatsen in het land. De laatste keer? Nee toch?!? Mijn medeleven gaat uit naar de onschuldige slachtoffers en hun familie van de laffe aanslag van gisteren in Apeldoorn.