18 mei 2009

De tuin

Op 4 en 5 mei was het niet alleen gedenken feest vieen, maar werd er ook hard gewekrt in onze tuin.

Zowel in de achtertuin als in de voortuin heeft Jaco Koster een hoop werk verzet. De achtertuin werd beplant met grondbedekkers, solitaire planten en een boom.

In de voortuin hebben we er mooi zitje bij onder een linde. Ook plantte Jaco leilindes aan beide kanten van de voortuin. Samen met de beukenhaag zorgen deze voor de nodige beschutting. De haag staat al sinds vorige jaar herfst en groeit al lekker.

Verderkwamen er in de voortuin bolcaltapa's, stamroosjes, lavendel, en nog veel meer klein spul dat groeit en bloeit.

Hieronder enkele impressies.

14 mei 2009

Play offs & Play outs

De KNVB bakt er tot nu toe weinig van met het organiseren van play offs en play outs. In vele andere sporten is het al helemaal ingeburgerd.

Zo ook in het waterpolo.

De eerste 8 ploegen uit de hoofklasse van de mannen en de eerste 8 ploegen uit de damescompetitie begonnen vorig weekend aan de play offs. (Hoe de damescompetitie in elkaar zit, leg ik een andere keer nog wel uit. Feit is dat zich 8 ploegen voor de play offs gekwalificeerd hebben).

De beste vier ploegen bij de dames en de heren strijden komend weekend om een plek in de finale. Bij de heren speelt AZ&PC tegen GZC Donk en PSV tegen de absolute outsider BRC.

De halve finales bij de dames gaan tussen Het Ravijn en ZVL. In de tweede halve finale speelt Polar Bears tegen Donk.

Daarmee is voor het eerst sinds jaren Polar Bears er niet meer bij in de halve finale bij de heren en speelt Donk met zowel een dames- en herenteam nog mee om het kampioenschap van Nederland.

De NOS doet ook verslag. Morgenavond om 22:30 in het SportJournaal en zaterdag om 22:00 in Studio Sport op Nederland 3. Zondagmiddag doet 'good old' Jos van Kuijeren verslag van een mogelijke beslissingswedstrijd in Langs de Lijn.

Boeken

Toen ik gisteren bij de security op Rotterdam Airport stond, werd ik boos op mijzelf.

Ik was nl een aantal dingen vergeten in te pakken. Ten eerste een riem om aan te doen bij een net pak. De Hugo Boss riem van euro 64,95 in de shop op Zestienhoven was wel mooi, maar ook weer niet zo mooi.

Belangrijker vond ik, dat ik vergeten was om een boek in mijn tas te doen. En dus had ik niets te lezen bij me.

Op mijn verlanglijstje staan nog wel een paar boeken: Mijn Olympische missie van Robin van Galen en Van Rotterdam naar het Witte Huis van Kirsten Verdel. Beide staan slechts een muisklik weg op mijn verlanglijstje van Bol.com om te kopen. Maar iets houdt mij tegen. Er staat nl nog een aantal ongelezen of half gelezen boeken in de kast. En eigenljk vind ik dat ik die eerst maar eens moet lezen voordat ik een nieuw boek koop.

Nu was er echter de ideale aanleiding om een van de twee boeken te kopen. Helaas had de shop in Rotterdam Airport geen van beide boeken liggen. Wel 'Nachttrein naar Lissabon' van Paul Mercier. Die ligt ook nog thuis en daar ben ik al ruim 200 pagina's in op weg. Dus die heb ik maar niet gekocht.

Als alternatief heb ik voor euro 1,75 maar een NRC aangeschaft. Daar vermaak ik me ook prima mee.

13 mei 2009

Geocache #277 en #278

Onderweg naar Rotterdam Airport maar een keer het Kleinpolderplein overgeslagen en via deze caches (277 en 278) gereden.

Dat scheelde nog file ook!

Geocache #263 tm #276

In de afgelopen weken is er veel gecached.

Op mijn profiel kan je lezen welke ik zoal gevonden heb.

De dag voor Koniginnedag, 29 april dus, vond ik onderweg naar kantoor een cache. In de lunchpauze kon ik samen met Der Chef ook nog een cache loggen in de buurt van kantoor.

Ik schreef al eerder dat ik op 4 mei voor mijn werk naar Duitsland was. Onderweg heen en terug heb ik langs de autobahn nog vijf caches kunnen vinden.

Op 5 mei ben ik nog even bij mijn vader een paar nieuwe spulletjes gaan afgeven. Ik reed met een kleine omweg via het uiterste puntje van St Philipsland om daar nog een cache te vinden.

De laatste zes caches vond ik voor de training op de Veluwe in tussen de A28 en Elspeet in.

12 mei 2009

Training

Vorige week donderdag tot en met zaterdag stond het vierde blok van mijn interne trainingsprogramma bij Ab Ovo op het programma. Samen met nog negen andere collega's hebben we weer bijna drie dagen veel mogen leren.

Aangezien we met elkaar hebben afgesproken hierover niets inhoudelijks naar buiten te brengen, is het de kunst om juist die dingen te vertellen die voor mij persoonlijk wel opmerkelijk waren.

Een van de meest opmerkelijke dingen op de training waren de reacties van bijna iedereen op zaterdagochtend bij het koffiezetapparaat. Bij de zalen in het hotel staat een koffiezetapparaat dat uitermate goede koffie levert van versgemalen bonen. Op donderdag en vrijdag maakte het apparaat al vele lekkere kopjes koffie, espresso, cappuchino en thee voor ons klaar.

Zaterdagochtend kwamen we 1 voor 1 bij het koffiezetapparaat aan. Zonder dat er maar een woord was gezegd zei iedereen uit zichzelf gelijk: "Is ie kapot?" Ja, het apparaat was dus kapot. Een lichte vorm van paniek maakte zich van ons allemaal meester.

Een medewerkster van het hotel had al snel door dat het ernstig was en zorgde snel voor thermoskannen met koffie. Dat had ze goed ingeschat.

In de eerste pauze bleek het koffiezetapparaat het weer te doen en zei iedereen bij het passeren van het apparaat "fijn geluid" toen hij de bonen weer hoorde malen.

Moraal van dit verhaal: je hoeft niet veel te zeggen om al te voelen of iets mis is of juist goed zit.

05 mei 2009

Navertellen

Gisteren was ik voor mijn werk in Duitsland. op zich is daar niets geks aan, want ik ben wel vaker voor mijn werk in Duitsland. Wat het wel een speciale dag maakte is dat het gisteren 4 mei was. De dag van de dodenherdenking. De dag ook dat de herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog weer scherp worden gesteld.

Op mijn rit terug naar Nederland bedacht ik em dat ik die dag met allemaal Duitsers aan tafel heb gezeten die de oorlog, net als ik, niet meegemaakt hebben. Die de oorlog alleen kennen van de overlevering. Ik prijs me gelukkig dat ik nu op een hele goede en fijne manier met hen kan samenwerken. Dat zowel zij als wij in een democratie leven. Dat we samen deel uitmaken van de Europese Unie en dat we economisch sterk van elkaar afhankelijk zijn.

Op de terugreis bleek ook al snel dat ik 's avonds om acht uur nog niet thuis zou zijn. En dat ik, voor het eerst in jaren, de Dodenherdenking vanuit de auto zou doen. Op Radio 1 was ruim aandacht voor de herdenking. Toen ik de CD speler uitzette en de radio aan, viel ik midden in de speech van Wim de Bie. Hij sprak gisterenavond in de nieuwe Kerk. Een speech die mij in het hart raakte. Een stuk waarin hij zichzelf als kind, jonge vader, 40er en nu als 60er beschrijft, herinnert en de beelden van de Tweede Wereldoorlog weer scherp stelt.



Natuurlijk ben ik om even voor acht uur even gestopt op een parkeerplaats langs de A 58 om rustig twee minuten stil te kunnen zijn. Net als Wim de Bie hoop ik dat steeds meer onschuldige burgers in oorlogsgebieden het over 60 jaar ook nog kunnen navertellen.

01 mei 2009

Dag van uitersten

Voor mij persoonlijk en met de kinderen was het de leukste Koninginnedag sinds tijden. Inge (4) en Ylse (1) beseffen natuurlijk nog niet wat er zich gisteren in Apeldoorn voor drama heeft afgespeeld.

Voor ons zelf begon de dag zo leuk met het ophalen van de ballonnen voor de ballonnenwedstrijd. Daarna liepen we met een hele stoet achter de muziekvereniging aan naar De Markt. Alle kinderen mochten daar de ballonnen loslaten. Vervolgens liepen we weer achter de muziek aan richting het voetbalveld. Daar had de Oranjevereniging een erg leuk spelletjes parcours uitgezet.

's Middags was er voor de kinderen ook nog pony rijden, een springkussen en kon je geschminkt worden. De 'oudere' jongeren konden meedoen aan het volleybal toernooi.

Alles verliep zo rustig en zo vriendelijk. Nergens werd gescholden of ruzie gemaakt. Een ideale Koninginnedag zoals ik het me voorstel. En zo zal het niet alleen hier in Oud-Vossemeer geweest zijn, maar nog op heel veel andere plaatsen in het land. De laatste keer? Nee toch?!? Mijn medeleven gaat uit naar de onschuldige slachtoffers en hun familie van de laffe aanslag van gisteren in Apeldoorn.

29 april 2009

Que CERA, CERA (Whatever Will Be, Will Be)

Het IOC maakte gisteren bekend dat er nog eens zes atleten waren betrapt op doping tijdens de Olympics in Peking vorig jaar. Het IOC liet de afgelopen tijd vele dopingstalen opnieuw onderzoeken, onder andere op CERA. CERA wordt in het algemeen gezien als de opvolger van EPO.

Totaal zijn er zeven positieve tests bij zes sporters. Dat betekent dat er een sporter is die twee keer positief getest heeft. Drie atleten, twee wielrenners en een gewichtheffer zouden de verzameling sporters zijn die betrapt zijn.

#1: Davide Rebbelin

Gelijk ging gisteren het gerucht dat de Italiaanse wielrenner Davide Rebbelin betrapt was op CERA. Vandaag bevestigde de het Italiaanse Olympisch comité dit ook. En natuurlijk ontkende Rebbelin dat ook weer gelijk. Maar ja, dat deed Gert Jan Theunisse destijds ook....

#2: Rashid Ramzi

Ook de Bahreinse winnaar van de 1500 meter atletiek werd betrapt. Hij vraagt natuurlijk een contra expertise aan. Daar wil Ramzi dan ook zelf bij zijn.

#3: Stafan Schumacher

Stefan Schumacher is de tweede renner die door het IOC op cera is betrapt bij de nieuwe analyses van de olympische stalen. Schumacher werd in Peking 13e in de tijdrit en gaf op in de wegrit. De naam van de Duitser is geen verrassing, want op 6 oktober raakte al bekend dat hij positief testte op cera in de Tour de France.

#4: .....

#5: .....

#6: .....

Dat er zes betrapte sporters zijn en maar twee wielrenners geeft mij in ieder geval het gevoel dat het wielrennen nu niet meer de sport is waar het om te doen is. De focus van de WADA en andere dopinginstanties zou dus meer op het atletiek gericht moeten zijn. Daar werden de laatste jaren ook al vele grote kampioenen betrapt.

28 april 2009

Gefloten in Tilburg (2x)

De eerste keer dat ik in De Drieburcht in Tilburg mocht fluiten was vorige week. De laatste keer dat ik daar mocht fluiten was afgelopen zaterdag. Toen ik vroeg of alle lampen in de middelste rij lichten ook aan mochten, bleek dat die allemaal kapot zijn en niet meer vervangen worden. De Drieburcht wordt in augustus 2009 gesloopt.

Vorige week stond ik voor twee wedstrijden ingedeeld. De eerste wedstrijd was een dameswedstrijd uit de eerste klasse tussen Warres en PSV. De ploegen waren de hele wedstrijd aan elkaar gewaagd. Hierdoor bleef het tot het eind spannend. Badpak trekken bleek erg populair in de wedstrijd en dat mag niet. Uiteindelijk won Warres met 7 – 6. Gezien de stand was dat een verrassende uitslag, gezien het spelbeeld zeker niet.

De tweede wedstrijd was tussen de nummer één na laatst (TRB-RES) en de ploeg met de minste verliespunten (DIO) in de tweede klasse A van de heren. Hierin moest ik tot twee keer toe een vergaande beslissing nemen. Eerst mocht een speler van DIO met een uitsluiting met vervanging (UMV) het water verlaten wegens spelbederf. Nog in dezelfde eerste periode verdween er nog een speler van DIO uit het bad. Dit keer met een uitsluiting zonder vervanging vanweg een poging tot een kopstoot. Uiteindelijk won DIO toch. Het klasseverschil was te groot.

Afgelopen zaterdag speelde TRB-RES opnieuw en moest ik ze opnieuw fluiten. Ook dit keer verloren ze van De Dokkerlaars. Het was een leuke pot met wisselend spel naar twee kanten. Twee ploegen die lekker wilde ballen. Het was een fijne wedstrijd om te fluiten en dus een mooie afsluiting van het reguliere seizoen.

27 april 2009

Geocache #258, #260, #261 en #262

Het cache virus heeft weer toegeslagen. Na het GME2009 ben ik weer flink aan het zoeken en vinden van caches begonnen.

# 258

Ik dacht altijd dat Kortenhoef bij Hilversum lag. Daar ligt Kortenhoef ook. Er ligt echter ook een natuurpark Kortenhoef bij Hoogerheide als onderdeel van het grenspark De Zoom ….

En in dat natuurgebeid ligt ook weer een mooie cache.

Vorge week zondag was het nog steeds mooi weer en dus besloten we om er weer op uit te trekken. Vibeke had zin om te wandelen en wat mooi is het dan om het wandelen met het zoeken naar een cache te combineren. Inge vond het natuurgebied ook erg mooi. Er was genoeg om mee te ‘spelen’: denneappels, stokken, boomstronken om vanaf te springen. En natuulijk kon ze ook goed helpen bij het oplossen van alle vragen bij de waypoints.

Na een mooie wandeling door de erg gevarieerde natuur gleed ik bijna uit over de cache toen we hem zochten.

# 260

Onderweg naar kantoor kom ik hier al tijden langs. Vorige week woensdag heb ik dan eindelijk de http://www.geocaching.com/seek/cache_details.aspx?guid=fa049ffe-2375-4a6a-af72-5e20cbdecb6bgelogd.

# 261

Donderdagavond onderweg naar huis heb ik deze oppakker ook maar even gescoord. In de categorie appeltje, eitje.

# 262

Vandaag in mijn lunchpauze heb ik de cache kunnen loggen. Zo is de lunchpauze weer geslaagd.

He virus is nog niet voorbij. Meer logjes zullen er dus wel volgen.

21 april 2009

Geocache # 259: An Old street

Wow, dat leek een hele lastige om te loggen, midden op de dag, veel mensen, in Londen, grote cache.

Maar dat viel heel erg mee. Even zoeken in mijn tas en de cache was gespot.

Geocache #249 tm #257: De caches tijdens het GME

Afgelopen zaterdag was ik voor de tweede keer met het Geocaching Mega Event (GME). De eerste keer voor mij was in 2007. Vorig jaar heb ik verstek laten gaan, omdat ik aan het verhuizen was. Dit jaar was ik weer van de partij.

Het Geocaching Multi Event (GME) is één van de grootste geocaching-events van Europa. Ieder jaar op een zaterdag in april wordt het georganiseerd door de Nederlandse Scoutinggroep Erica. Het is een ééndaags event en biedt veel nieuwe caches en vooral gezelligheid. Overdag kan er ook worden gelunchd en ’s avonds is er een buffet. Er is een speciale avondcache en wie dan nog niet moe is kan lekker bij het kampvuur gaan zitten met een drankje uit onze bar. Het event wordt gehouden op een sfeervolle locatie (oud verdedigingsfort even buiten de Vestingstad Naarden) en biedt plaats aan circa 950 deelnemers.

Kortom: een leuke gelegenheid om ook samen met De Zaaiers weer een hoop caches te vinden.

Om 8.30 vertrokken we met z’n drietjes uit Delfgauw en gingen we op weg richting Naarden. We reden niet de snelste weg naar begincache van het GME, maar wilden op de route ook al een paar caches vinden.

We verlieten de A9 bij Amstelveen om daar de AECC: Amstelveens Eerste Carpool Cache te vinden. Dat ging makkelijk. Vervolgens reden we binnendoor naar Ouderkerk aan de Amstel naar A9 Weg van de Snelweg. Ook die was vrij makkelijk gevonden.

Nu reden we richting Muiden waar één van de twee begincaches van het GME lagen. Ook bij de afslag Muiden ligt nog een cache en dus begonnen we aan de begincache met een score van al drie gevonden caches.

De kleine wandeling door Muiden was leuk, Alleen valt me op dat dit kleine plaatsje nog heel veel verkeer heeft. Waarom maken ze Muiden eigenlijk niet zo autoluw als ze in Zwitserland bijvoorbeeld gedaan hebben met Wengen en Saas Fee?

Hierna zijn we voor het eerst van de dag gaan kijken op het event terrein in Naarden. Daar was het al lekker druk. Volgens de traditie was er ook een ‘Hey wie ben jij cache?’ Deze cache kan je oplossen door op de registratie badge van je collega caches op zoek te gaan naar de missende getallen van de coördinaten van de cache. Dit leidt tot vele kennismakingen en leuke gesprekken. Vandaar dat de naam van de cache dus de ‘Hey wie ben jij' cache is.

De nieuw geplaatste caches voor de dag lagen uitgeprint klaar en nadat we een selectie hadden gemaakt van leuke wandelingen gingen we met broodjes voor de lunch onderweg naar: Het bos van de kluiszenaar

Ook richting deze cache was de weg opgebroken. Maar ook dit keer kwamen we met een kleine omweg toch bij het beginpunt van de cache. De wandeling door het bos was heerlijk. Het weer was natuurlijk ideaal. En na anderhalf uur was ook cache nummer vijf van de dag gevonden.

Enkele kilomters verder richting het zuiden ligt de cache [GME2009] Hilversumse heide. Hiervoor moesten we door Hilversum. Weer een wegopbreking verder bereikten we het startpunt. De route liep dus over de Hilversumse heide en herinneringen aan het GME 2007 (net zo zonnig, maar nog warmer: bijna 25 graden) werden opgehaald. Zonnetje en wind: de heide is weids en uitgestrekt. Heerlijk! Ook deze cache hebben we gevonden.

De middag was nog niet voorbij en dus was er nog wel tijd om nog een rondje van 5 km te lopen. Dit keer in de buurt van Blaricum. Na een kwartiertje doorrijden over de A27 waren we dit keer wel heel snel bij de beginlocatie van de cache. Een mooi rondje over de voormalige groeve van een kalkzandsteenfabriek zorgt hier voor hele verschillende vegetatie. Cache nummer zeven van de dag werd makkelijk gevonden.

Het liep tegen de klok van vijven en de benen liepen niet meer zo soepel als om negen uur. Het was dus tijd om terug te gaan richting Naarden en op het terrein dronken we een biertje.

Onderweg ook nog de HECC: Huizens Eerste Carpool Cache opgepikt.

Rond een uur of zes begon het avondeten, maar al gauw was de rij voor het buffet tot een enorme slang gegroeid. De locatie van de ‘Hey, wie ben jij cache’ was hemelsbreed op 1 km. Heen + Terug + Loggen… Snel gerekend zouden Raymond en ik dat wel in een half uurtje moeten redden. Enkele schrammer rijker en een illusie armer waren we na 15 min weer terug op het terrein. De rechte route naar de cache was toch iets te lastig.

Na het voortreffelijke avondeten werd het toch snel koud. Tot grote teleurstelling van Raymond besloten Louise en ik dat het mooi geweest was voor de dag. Maar eerst zijn we met de auto nog naar de ‘Hey wie ben jij’ gereden. Uiteindelijk hebben we die als negende en laatste cache van de dag gelogd.

Een mooie, gezellige en zonnige dag was voorbij. Volgend jaar: als er weer een GME is, dan hoop ik daar zeker weer bij te zijn.

Tweedup #zld

Het weekend begon vrijdagavond met de Tweedup #zld.

De wat?!?!?

Een bijeenkomst van Zeeuwse twitteraars.

Twitteraars?!?!?

Een soort miniblogjes van maximaal 140 tekens die via de site Twitter kan versturen. Die van mijkan je zien in het kolommetje hier aan de rechterkant. Met een # markeer je woorden om een onderwerp aan te duiden #zld staat dus voor Zeeland en zo staat #sr09 bijvoorbeeld voor 3FM serious request van dit jaar.

Afgelopen vrijdag was de eerste Tweedup Zeeland dus. En samen met ongeveer twintig andere Zeeuwse twitteraars hadden we afgesproken in een gezellig cafe in het centrum van Goes.

Aangezien Twitter wel een soort van hype is zat er zelfs nieuwswaarde aan de meeting op zich en dus was de PZC er met een heuse verslaggever, fotograaf en cameraman. En stond er zaterdag een verslag in de krant en een video op de website van de krant.

Ik ging er zonder veel hoge verwachtingen naartoe. Maar aan het einde van de avond ging ik helemaal voldaan weer terug naar huis.Het was erg leuk om mensen te ontmoeten met wie ik al een tijdje communiceer, maar die ik nog nooit in levende lijve gezien had.

Sommigen kende ik pas een paar weken via Twitter @ted142, @arnehulstein @rene_schrier @wilfreddekok en @annelien40 bijvoorbeeld. (oh ja het apestaartje gebruik je in Twitter om een naam van een gebruiker aan te geven). Anderen zoals @markinbeeld en @marklobbezoo volg ik al langer op hun weblog. Voor allemaal gold dat ik het erg leuk vond om ze persoonlijk te ontmoeten.

Met sommige twitteraars staan er na vrijdagavond concrete afspraken om samen naar het wielrennen en honkballen te gaan kijken. Voor de rest geldt: tot de volgende Tweedup in levende lijve, want het was zeker voor herhaling vatbaar.

16 april 2009

Stap stap

Een tijdje is Ylse al bezig met lopen, maar dan wel langs de kast, langs de muur, langs de tafel of aan een handje.

Interessant vond ze het zeker. Maar als ze ergens 'snel' wilde zijn. Dan zakte ze door de knien en ging het in kruip sprinttempo erheen.

Tot vanavond.

Tussen eten en slapen zette ze opeens een paar stapjes los vanaf een laag tafeltje naar Vibeke. Daarna hebben we nog even verder geoefend. Tussen Vibeke en mij in liep ze van de een naar de ander om zich aan het eind vna de paar pasjes heerlijk in de armen van mama of papa te kunnen storten.

Stap stap stap stap stap!